Şükrü Kırkağaç

90'lar Kitabı - Çocuk mu, Genç mi? - Kadir Aydemir - %15 indirimli : Kitap | idefix.com

2012-01-02T23:58:00.000+02:00

90'lar Kitabı - Çocuk mu, Genç mi? - Kadir Aydemir - %15 indirimli : Kitap | idefix.com

Doğduğum Yüzyıla Veda - Murathan Mungan - %15 indirimli : Kitap | idefix.com

2011-10-27T21:17:00.000+03:00

Doğduğum Yüzyıla Veda - Murathan Mungan - %15 indirimli : Kitap | idefix.com

Tilki - Enis Batur - %15 indirimli : Kitap | idefix.com

2011-10-27T21:12:00.000+03:00

Tilki - Enis Batur - %15 indirimli : Kitap | idefix.com

TURGAY KANTÜRK

2011-10-12T23:14:00.002+03:00

TURGAY KANTÜRK

(19 Haziran 1961, İstanbul - )

Şair, yazar, tiyatro yönetmeni, oyuncu.

1990 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuarı Tiyatro Bölümü, Oyunculuk Ana Sanat Dalı’ndan mezun oldu. Öğrenciliği sırasında oyuncu olarak çalışmaya başladı. Dormen Tiyatrosu’nda; Hangisi Karısı, İkinin Biri, On Numaralı Ev, Papaz Kaçtı, Yolun Yarısı gibi oyunlarda oynadı. Yeditepe Oyuncuları’nda Kamp 17, Fikret Hakan Tiyatrosu’nda Zorba adlı oyunlarda görev aldı. Aynı yıllarda kimi sinema filmlerinde yönetmen yardımcısı ve oyuncu olarak çalıştı. Özel Tiyatro adlı genç bir topluluk kurarak Tanrı ve Açık Denizde oyunlarının sahneye konmasına ön ayak oldu. O yıllarda Haldun Dormen, Kenan Işık ve Gencay Gürün’le yönetmen yardımcısı olarak çalıştı.

1991 yılında ilk kitabı İlk Gibi Son (Korsan Yayıncılık) yayımlandı. Aynı yıl yönetmen olarak ilk oyununu Bakırköy Belediye Tiyatroları’nda (BBT) “Kahvede Şenlik Var” adlı oyunu sahneye koydu. 1995 yılında BKM’nin ilk oyunu olan Otogargara’yı yönetti. Aynı yıl BBT’de Ayyar Hamza’95 adlı müzikali uyarladı, şarkı sözlerini yazdı ve yönetti.

1996 yılında Bakırköy Belediye Tiyatrosu’nda Ayy! Hitler! adlı oyunu yönetti. 1997 yılında yıl ressam İbrahim Çiftçioğlu ve tasarımcı Savaş Çekiç’le ortak Alfabe Meleği (Atölye Yayınları) adlı çalışmayı gerçekleştirdi. 2000 yılında Tiyatro Kare’de konuk yönetmen olarak Aldo Nikolai’nin yazdığı Kadın mısın, Erkek misin? adlı komediyi sahneye koydu.

1999-2004 yılları arasında TRT 2’de Okudukça adlı programı sundu. 2003-2004 tiyatro sezonunda BBT’de Cahit Külebi ve Melih Cevdet Anday’ın şiirlerinin sahnelenmesi projesini oluşturdu. 2004 yılında TV8’de 5 bölüm yayınlanan Saç Saça Baş Başa adlı dizide oynadı. Varlık dergisinde Selim İleri’yle birlikte Yaşar Nabi’nin Varlığı adlı seçkiyi hazırladı. Aynı yıl BBT’de Dario Fo’nun yazdığı Klakson, Borazanlar ve Bırtlar adlı oyunu yönetti.

Bakırköy Belediye Tiyatroları’nda oyuncu olarak Demokrasi Gemisi, İvan İvanoviç, Bozuk Düzen, Bahar Noktası, Kuvayı Milliye Destanı, İnsan Denen Garip Hayvan gibi oyunlarda önemli roller aldı. Antigone’de Robert Strua’nın asistanlığını üstlendi.

2005 yılında İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda Civan Canova'nın Ful Yaprakları adlı oyununu konuk yönetmen olarak sahneye koydu. 2006 yılında BBT'de Orhan Kemal'in romanından Mustafa Gültekin tarafından uyarlanan Tersine Dünya'yı yönetti ve şarkı sözlerini yazdı. Aynı yıl Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nda Civan Canova'nın Kıyamet Suları adlı oyununu konuk yönetmen olarak sahneye koydu. 2008 yılında İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda Raşit Çelikezer'in Bavul Hikayesi adlı oyununu konuk yönetmen olarak sahneye koydu. 2010'da BBT'de Franz Kafka'nın romanından Steven Berkoff'un uyarladığı Dava'yı sahneye koydu. Rachel Corrie’nin Benim Adım Rachel Corrie adlı oyununu yönetti ve oyunun şarkı sözlerini yazdı.

Haliç Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. Son olarak 2011 yılında Kuzey Güney adlı dizide rol almaya başladı. Halen Bakırköy Belediye Tiyatroları’nda oyuncu ve yönetmen olarak çalışıyor.

İlk şiirleri 1981 yılında Oluşum dergisinde yayımlandı. Şiirleri, öyküleri, yazıları ve söyleşileri Ahtapot, Argos, Bahçe, Budala, E, Edebiyat ve Eleştiri, Eşik Cini, Gösteri, Kedi Şiir Yaprağı, No Edebiyat, Oluşum, Sanat Olayı, Sombahar, Şiir Atı, Türk Dili, Varlık, Yasakmeyve, Yazko Edebiyat vb. gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Eski’z, Hamlet ve No dergilerinin yayın yönetmenliğini üstlendi. Sel Yayıncılık’ın şiir dizisinin ve Noyirmiyedi Yayıncılık’ın editörlüğünü yaptı.

1998 yılında Neş’e Erdok’un resimlerinden yola çıkarak yazdığı Düş ve Uyku Tuzakları,, 1999 yılında Yavuz Tanyeli’nin bir resminden yola çıkarak yazdığı Gördüğüm; Kördüğüm!,, 2000 yılında İbrahim Çiftçioğlu’nun resimlerinden yola çıkarak yazdığı Sis İçin Şarkı, 2001 yılında Temür Köran’ın, 2002 yılında Mustafa Horasan’ın, 2003 yılında Nihat Kemankaşlı’nın ve 2004 yılında Harun Antakyalı’nın resimlerinden yola çıkarak yazdığı metinler Stil A.Ş. tarafından ajanda olarak yayımlandı.

Şiirleri İngilizce, Fransızca, İspanyolca ve Sırpça’ya çevrildi. Halen İstanbul’da yaşıyor.

Ödülleri: 1983 yılında Hürriyet-Gösteri Dergisi’nin şiir ödüllerinde ikinci oldu. “İlk Gibi Son” adlı ilk kitabıyla 1991 Behçet Necatigil Şiir Ödülü’ nü aldı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& İlk Gibi Son (1991, Korsan Tayıncılık, İst.)

& Siyah Eşya (1994, Telos Yayıncılık, İst.)

& Ay İçin Küçük Şeyler (Şenol Yorozlu’nun desenleriyle; 1996, Sel Yayıncılık, İst.)

& Öteki Sahne (1996, BDS Yayınları, İst.))

& Göl Felaketleri (1997, Noyirmiyedi Yayınları, İst., 64 s.; Kitap Tasarımı: Savaş Çekiç)

& Alfabe Meleği (1997, Atölye Yayın, İst., 60 s.; Desenler: İbrahim Çiftçioğlu, Tipografi çalışmaları: Savaş Çekiç)

& Seçme Şiirler (1999, Akdeniz Kitabevi Yayınları, Antalya)

& Tuzak Kitap / Şiirsel Metinler (2000, Sel Yayıncılık, İst., 64 s.)

& Peri Çıkmazı / Bütün Sihirler 1991-2010 (“Alfabe Meleği” (1997), “Alacakaranlık” (1997), “Sis İçin Şarkı” (2000), “Hepsi Bu!” (2001), “Ay! İçim (2002), “Kent Kırıkları” (2003), “Kışevi” (2005), “Yaprakarası Sözleri” (2005), “Yakın Tarih” (2004-2010) adlı çalışmalarıyla bütün yapıtlarının yeniden gözden geçirilmiş baskıları; 2011, Sel Yayıncılık, İst., 289 s.; Kapak ve Kitap Tasarımı: Savaş Çekiç, Desenler: Turgay Kantürk)

Öykü Kitapları:

& Hayat Siyah Ölüm Beyaz (2004, Sel Yayıncılık, İst.)

Deneme, İnceleme, Eleştiri Kitapları:

& Yanlış At (2005, Digraf Yayınları, İst., 143 s.)

ALİ ÖZGÜR ÖZKARCI

2011-10-12T22:58:00.000+03:00

ALİ ÖZGÜR ÖZKARCI

(1979, Adana - )

Öğrenim hayatını Adana’da geçirdi. İlk şiirleri Varlık dergisinde yayımlandı. 2003-2010 yılları arasında arkadaşlarıyla Heves dergisini çıkardı. Ömer Şişman ile birlikte 160. Kilometre yayın dizisini kurdu. İstanbul’da yaşıyor.

Şiirleri ve kendisiyle yapılan söyleşiler BirGün, Budala, Heves, Kitap-lık, Mahfil, Varlık, Yaşayan Marksizm vb. gibi dergilerde yayımlandı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& Kırbaç (Vakasız Tarih Üçlemesi) (2006, Yom Yayınları)

& Yamuk (2009, Pan / Heves)

& Yetmez Ama Hayır (2011, 160. Kilometre Yayınları, 64 s.)

YASAKMEYVE SAYI: 52

2011-10-12T21:44:00.000+03:00

Yasakmeyve

52. Sayı Duyurusu

Yasakmeyve’nin 52. Sayısı: Şairin Fenerbahçe’si

Yasakmeyve, futbol liginin başladığı bugünlerde, olağanüstü günler yaşayan Fenerbahçe’yi, taraftarı olan şairlerin hazırladığı bir dosyayla selamlıyor. Enver Ercan, Cezmi Ersöz, Adil İzci, Kaan Koç, Süreyyya Evren, Gülce Başer, Nurhak Kaya, Cihan Oğuz, Nurduran Duman, Mustafa Ergin Kılıç ve Ömer Şişman’ın yazı ve şiirlerini, Fenerbahçe tarihinden fotoğraflar süslüyor. Bu vesileyle Yasakmeyve ilk defa kapağını iki renk, sarı-lacivert bastı.

“Şair ve Okuru” sayfalarının konuğu ise Abdülkadir Budak. Budak’la, kızı şair Emel Güz konuştu.

Aydan Yalçın, Sabit Kemal Bayıldıran, Enis Akın ve Ersun Çıplak’ın yazıları şiirle ilgili tartışmalara yeni sorular ve yanıtlar ekliyor. Gülseli İnal ve Lâle Müldür,

yakınlarda kaybettiğimiz değerli şairimiz Seyhan Erözçelik için tarih düşürüyor. Dergide ayrıca Mustafa Ergin Kılıç’ın Sina Akyol’la yaptığı söyleşiyi, Mustafa Ziyalan’ın “Göçgüncesi”ni, Tahir Abacı’nın “Şiir Kitapları Sözlüğü”nü, Anita Sezgener’in “Dilin İçinde Kalma Taklası”nı, Ali Karabayram’ın Don Paterson’dan, Burcu Alkan ile Emre Çakar’ın Ted Hughes’tan yaptığı şiir çevirilerini okuyabilirsiniz.

Bu sayının şairleri Sezai Sarıoğlu, Timuçin Özyürekli, Oğuz Baykara, Serdar Koçak, Oğuz Özdem, Levent Karataş, Kemal Tekin, Ayhan Emir Yolcu, Elâ Atakan, Faik Utkan.

Yasakmeyve 52 / İçindekiler:

Şair ve Okuru: Abdülkadir Budak / Emel Güz

Şiirler: Sezai Sarıoğlu, Timuçin Özyürekli, Oğuz Baykara, Serdar Koçak, Oğuz Özdem, Levent Karataş, Kemal Tekin, Ayhan Emir Yolcu, Elâ Atakan, Faik Utkan

Buralarda Bir Seyhan Vardı: Lâle Müldür

Sakin ve Yavaş Bir İntihar: Gülseli İnal

Dosya / Şair ve Fenerbahçe’si: Enver Ercan, Cezmi Ersöz, Adil İzci, Kaan Koç, Süreyyya Evren, Gülce Başer, Nurhak Kaya, Cihan Oğuz, Nurduran Duman, Mustafa Ergin Kılıç, Ömer Şişman

Şaire, Kadın, Şair Kadın, Bayan Ozan, Poetesse, Poéte, Die Dichtern vb.: Aydan Yalçın, Sabit Kemal Bayıldıran

“Benmerkezci”den “Muhalif”e Sancılı Dönüşüm: Enis Akın

Melezleşme: Glasgow’da Bir Metro İstasyonunda Görülen Düş: Ersun Çıplak

Şiirin Uzun Tarihi: Can Yücel

Şiir Kitapları Sözlüğü-38: Tahir Abacı

Sina Akyol ile Söyleşi: Mustafa Ergin Kılıç

Ted Hughes’tan Şiirler: Burcu Alkan, Emre Çakar

Don Paterson Şiiri: Ali Karabayram

Dilin İçinde Kalma Taklası: Anita Sezgener

Göçgünce: Mustafa Ziyalan

Vaat Edilmiş Sayfalar (Sina Akyol’un değerlendirmesiyle): Şükret Gökay, Veysel Elmas, A. Rahman Demir

Şiirin Uzun Tarihi: Melih Cevdet Anday Şiir Ödülü

Yeni Yayınlar

Şiyir Sevişgenleri: Metin Üstündağ

SICAK NAL 10. SAYI ÇIKTI.

2011-10-12T21:37:00.002+03:00

SICAK NAL

10. Sayı Çıktı!

AVANGARDIN YENİ YERİNE DOĞRU

Sıcak Nal, edebiyatta yeni olanı, deneyselliği, merkezin dışını tararken bu kez de avangardın peşine düşüyor. Erken dönem avangardlarından 1960'ların neo-avangardlarına ve bugün avangardın hallerine uzanan bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Dosyada, Peter Wollen ve Gary Indiana’nın Kathy Acker’ı tartışan yazılarına Acker’ın kısa bir öyküsü eşlik ederken, Kerem Savaş müzikte “witch-house”a, Hal Foster “Ed Ruscha”nın sanatına, Gökhan Birdal Rus sanat kolektifi Voyna’nın provokatif sanat eylemliliğine, Gülseli İnal sanatın sonsuzluğuna, John A. Walker sanat ve anarşizm arasındaki ilişkiye bakıyor derinlemesine. Dosyada ayrıca Alara Kuset’in “Underground Poetix” dergisi ile söyleşisi yer alıyor.

Bu sayının sürprizlerinden birisi de, Hakan Atay’ın hazırladığı Fernando Pessoa sayfaları. Pessoa’nın kendi adıyla yayımladığı “Eğik Yağmur” şiiri mercek altına alınıyor. “Takip” sayfalarında albüm, kitap, etkinlik takibi dışında, bir ilk olarak “video oyunları” da takibimize takıldı. Mehmet Kahraman, “Silent hill Downpour”, “Mafia II”, “PES 2012” ve “Max Payne-3” oyunlarını yazdı.

Anita Sezgener’in Lavinia Greenlaw’dan çevirdiği şiir ve “Sıcak Nal” öykü kitapları arasına “Deli Heybesi”yle katılan Umut Y. Karaoğlu’yla Ceren Yartan yaptığı söyleşinin de yer aldığı bu sayının öykücüleri ise Kathy Acker, Demet Çaltepe, Serdar Koçak, Oktay Orhun, Tarık Günersel, Faruk Ulay, Doruk Cansev, Randa Jarrar, Can Özoğuz, Şengül Can, Bade Osma Erbayav, Mehmet Fatih Özbey, Can Semercioğlu, Deniz Ayyıldız, Kaya Tanış.

Sıcak Nal, Sayı 10 / İçindekiler:

Yazarın Ölümü (ve Yaşamı), Kathy Acker Üzerine / Peter Wollen (çev.Ilgın Yıldız)

Merhaba, Ben Erica Jong / Kathy Acker (çev. Anita Sezgener)

Hasta Bir Kadın Olarak Kathy Acker'ın Portresi! / Gary Indiana (çev. Ezgi Yıldırım) Actaeon / Lavinia Greenlaw (çev. Anita Sezgener)

Disiplinsiz, Sınırsız, Korkusuz, Özerk / Gülseli İnal

Bir Acayip Adam / Demet Çaltepe

El-Hayat / Serdar Koçak

Parodi İle Parodi Ötesine Geçen Yeni Müzik: Witch-House / Kerem Savaş

İki Öykü / Oktay Orhun

Sözcükler Ve Farklı Rolleri: Ed Ruscha / Hal Foster (çev. Çiğdem Başar)

Egemenlik Erkeğindir / Tarık Günersel

Underground Poetix Dergisi ile Söyleşi / Alara Kuset

Böyle Öyküler / Faruk Ulay

Beş Roman Olarak Öykü / Doruk Cansev

Devrim: Ülke Çapında Bir Enstalasyon / Gökhan Birdal

Babam, Ben, Muhammed Ali / Randa Jarrar (çev. Enis Karabay)

Sanat ve Anarşizm / John A. Walker (çev. Ezgi Yıldırım)

Umut Y. Karaoğlu ile Söyleşi / Ceren Yartan

Bayındır Sokağı Çocukları / Can Özoğuz

Bir Yüzeybilim Araştırmacısı Olarak Fernando Pessoa ve "Eğik Yağmur" / Hakan Atay

Eğik Yağmur / Fernando Pessoa'nın Kendisi (çev. Hakan Atay)

Yalnızlık Senfonisi / Şengül Can

Bir Ev Hanımının İncelikli Seçimleri / Bade Osma Erbayav

Zaman Çizelgesi / Mehmet Fatih Özbey

Lu Ja? / Can Semercioğlu-Deniz Ayyıldız

Küleyazmak / Kaya Tanış

Takip:

Albüm Takip / İbrahim Halaçoğlu

Video Oyun Takip / Mehmet Kahraman

Etkinlik Takip / Mustafa Çevikdoğan

Kitap Takip / Hikmet Temel Akarsu

Aydınlığım Deliyim Rüzgârlıyım / Zeynep Uzunbay

2011-10-12T21:28:00.001+03:00

Aydınlığım Deliyim Rüzgârlıyım

-Gülten Akın Şiirinde Temalar-

Zeynep Uzunbay

Zeynep Uzunbay'ın, Gülten Akın şiirindeki temaları incelediği yazılarından oluşan “Aydınlığım Deliyim Ruzgârlıyım” kitabı, Komşu Yayınları’nın "Yasakmeyve" dizisinden yayımlandı.

Gülten Akın’ın ilk kitabından son kitaıina kadar, hem insanın mahrem tarihini,hem de o tarihin can bulduğu toplumsal tarihi izleyen Zeynep Uzunbay’ın yazılarına Gülten Akın’ın şiirleri eşlik ediyor.

“Gizini kıskanan bir şairle karşı karşıyaydım. Ben de okurken içimden söylediklerimi yazdım. Kimi zaman, anladığım anlamadığım oluverdi. Bulduğumu sandığım şey çoğu kez dağıldı. İnsanın bir şiiri okurken içinden söylediklerini yazıya dökmesi zor, hele de söz konusu Gülten Akın’ın şiiriyse… Mevsimlerin, yılların kaçınılmazlığı; doğanın yadsınamaz yasaları gibiydi bu şiirler. Her kitap, bir sonrakinin gizini taşıyordu içinde. Parçalar bir araya geldiğinde gördüğüm şeyse müthiş bir bütünlüktü.

Gülten Akın şiirinin pek çok okumaya açık olduğu kuşkusuz. Benimki daha çok, onun şiir serüvenini onunla birlikte yaşama denemesiydi. Bunu yaparken kimi belirgin temalar üzerinde çalıştım. Söylenmeyeni, ötekini, dipte duranı duymak, zor ama zevkliydi.”

“YAZ KIRLANGICI OLSAM” / ADİL İZCİ

2011-10-11T23:48:00.000+03:00

“YAZ KIRLANGICI OLSAM”

ADİL İZCİ

Ahmet Ada’nın yirmi küsur yıldan beri bildiğim bu dileğini (hem bir kitabının da adı), yinelemediğim bir yaz oldu mu, sanmam. Güzel, heyecan verici, sonsuzluğa vurgulu gür hayaller pek belirgindir o dizelerde de ondan (sanki) her yaz mutlaka bir anımsarım.

Neler diler hepi topu yirmi yedi dizede Ahmet Ada? Öncelikle biz insanların bin bir türlü tatsızlık ve kötülüğünden kurtulabileceği, iyilikler üzere bir dünyayı… Ardı sıra o eski zamanların, o eski hayatların bugün unutulan güzelliklerini aralar bir bakıma. (Diyelim ki “süreğen gül kokan konaklar”, duruyor mudur yerli yerinde?) Hepsine de büyük bir vefası vardır. Eksik söyledim: Hepsine de gönlünde büyük bir vefa sıcaklığı vardır. Bundan dolayı, ben de hepsini severim o hayallerin ama sanki en güzeline en son sıra gelir: “Yağmur tanesi olana dek uçarken”, “bir yanda nefes nefese bulut”(lar), “bir yanda gönül çelen dünya” ve bunlarla duyduğu o engin var olma sevinci…

“Ondan (sanki) her yaz mutlaka bir anımsarım.” sözünü öylesine demedim: Ben de özgür bir yaz kırlangıcı olmayı denesem, anılarımdaki kimi evler, bağ evleri, balkonlar elde var bir, gökyüzünün mavi sonsuzluğu ile kırlar, ovalar, ıssız dağlardan daha ötelerine pek gidemem. Hayallerimizi çoğu zaman anılarımız belirler de ondan. Yine hepsinden önce gurbetteki en eski evimizi anımsıyorum: “Hayat”a dönük ön yüzünde, -belki öbür yüzlerinde de- kimisi heliklerin zamanla düşmesiyle, kimisi de kar yağmur sularıyla açılmış epeyce bir oyuk var. Her baharla birlikte sökün eden kırlangıçlar, nasılsa buluyor oraları. Gündüzleri, herhalde yem bulma derdiyle hem var hem yoklar. Fakat akşamüstü ve sonrasında... Gökyüzünün sonsuzluğu, bu saatlerde bir onların. Halleri, birbirine el sürmeden kovalamaca oynamaya da benzer biraz biraz; neyin ardında olduğunu bilemeden bir sonsuzlukta çılgınlar gibi dolanmaya da… Bazen göz yetmez bir hızla yuvalarına girdikleri oluyor olmasına ama hemen geri gökyüzüne… Yerinde bir varsayım mı, bunları yazarken usuma geldi; belki gönülleri o güzelim yaz maviliğinde kaldığı için(di) yuvada duramamaları…

Bunca zaman sonra anımsaması dünya malı değer: Usul usul maviden laciverte doğru akan o gökyüzü ile oyalanırdım ta uykum gelinceye kadar. “Ta” dediğime aldırmayın; bilemediniz bir iki saat hepsi. Hâlâ bıkmayanları var(dı) ki yıldızlar altında da kanatlarının parıltısı… Yarı aralık gözlerimle bile görürdüm…

Bunları böyle iyi kötü anımsıyorum ama hemen hepimizin bildiği yarım bir çanağa benzer yuvalarını hayır! Onlardan sanıyorum yoktu bizim evde. Ya da vardı da o oyukların biraz derinlerinde, göze hemen görünmez yerlerinde… Öyle olmasa buncası gider gider gelir miydi gün boyunca? Neyse, dediğim türden yuvalarını ilk kez bağ evlerinde gördüm diyeyim sözü daha da uzatmadan. Meyve ve nem kokan bağ evlerinde. Yemyeşil dalların arasından bir kanat parıltısı hızla o yöne akınca yuvanın yeri de azıcık belli olurdu. Yeni bir eğlence daha…

Bu da bunları yazarken usuma geldi: Oncası arasında “bağ kırlangıcı” diye bir türü de var mıdır? Merete Çakmak ile Mary Işın’ın “Anadolu Kuş Adları Sözlüğü”, toplam yirmi beş türünü sıralıyor. Aralarında “dağ kırlangıcı”, “deniz kırlangıcı”, “ev kırlangıcı”, “gülen deniz kırlangıcı”, “iş kırlangıcı”, “kaya kırlangıcı”, “kır kırlangıcı”, “kum kırlangıcı”, “pencere kırlangıcı”, “şehir kırlangıcı” var da merak ettiğim gibi bir türü yok. Demek benim gördüklerimin oralarda dolanmaktan derdi bağların değil, evlerinin sefasını sürmekti. Doğalarına da böylesi uyardı zaten…

Az öncekiler, adlarını en güzel bulduklarım. Yine de “pencere kırlangıcı” hepsinin önünde duruyor. Bugüne kadar gördün mü derseniz, en eski evimizden söz ederken andıklarım, onlardı tam tamına. Ama asıl vurgulamak istediğim, neden hepsinin önündeler? Bizlere en yakınlık göstereni herhalde bu türüdür diye bir karara varmamdan: Diyelim ki her sessizlikte nice eski zamanları fısıldayan bir ev. Evden de öte bir yer: Güzel hayaller âlemi. Pencerelerinin yukarısına, yani yuvalara geleni gideni… Siz onlara tanıdık, onlar size. Kumrular gibi sokulgan olmasınlar varsın. Arada seslerine kulak vermek bile… Bütün bir gün nerelere gider gider gelirler? Kanatları bunca devinmeden nasıl olur da yorulmaz? Nerelerde eğlenirler? Ne yer ne içerler? Bilebilsem de biraz biraz anlatabilsem…

Ne var ki hepi topu bu: Bir havada bir de yuvalarına yıldırım hızıyla yem getirir ve geldikleri gibi dönerken… Bunlardan özge görebildiğim bir halleri olmadı ki söz edeyim. Diyelim “dağ kırlangıcı”, o ıssız dağlarda ne arar? Geceleyin heybetli karanlıktan, rüzgârlı fırtınalı günlerde süreğen uğultudan biz insanlar gibi korkmaz mı? Sabahı nasıl bulur o zaman? “Deniz kırlangıcı”, nerelerde yuvalar, nerelerde geceler, yorgun kanatlarını nasıl dinlendirir? “İş kırlangıcı”, hangi işleri görür? Yoksa yuva kurmada hatırı sayılır bir usta da adı oradan mı geliyor? “Kaya kırlangıcı”, ne arar oralarda, aynı yerde döne dura canı sıkılmaz mı sonunda? “Kır kırlangıcı”na, pek imrendiğimden özge bir diyeceğim yok. Hayatın hakkını en güzel nerede vereceğini biliyor demek. “Kum kırlangıcı”na gelince, adının öyle olmasının mutlaka bir nedeni vardır ama... Bir bilebilsem, bunları ve daha ötelerini ne keyifle anlatırdım. Yazık ki öyledir diyebileceğim yalnızca bu: “Ev kırlangıcı” ile “şehir kırlangıcı”nın “pencere kırlangıcı”ndan herhangi bir ayrımı olmamalı: Hepsi de biz insanlara yakınlığı imliyor ya bir bakıma…

Bizim ilkyaz ve yaz boyunca gördüklerimiz, sanıyorum öncelikle bu türleri. Kimi metinlerde sözü edilenler de. Diyelim Sait Faik’in “Kırlangıç Yuvasındaki Kadın” öyküsünde. Pek anılmasa da ben severim o öyküyü. Önce olan biteni anlatayım bir; sevgimin nedenini nasılsa belirtirim: Deniz kenarında bir hamal kahvesi… Bahar gelince sobası doğallıkla sökülür ama sahibi kadın, bacasını tıkamaz. Soranlara, “Eli kulağında, neredeyse gelir benim kiracı” der durur. Artık “kiracı” gelmeden önce mi yoksa geldikten sonra mı, orası belirsiz; ola ki sert bir rüzgârla yuva yerinden kopar. El atacak, yuvayı olduğu gibi geri yerine koyacak, üstüne berkitecek iyi insanlar mı yok? Bundan sonrası, Sait Faik’in engin hayal gücüne göredir: Yuvada yalnız o “kiracı kırlangıç” değil, “sabahları gözüken” ve “durmadan, yorulmadan, saatlerce ıslak saman rengi saçlarını tarayan” bir de kadın vardır! Olası yadırgamalara karşı, “Ne zararı var size? Varsın, bir de öylesi bulunsun, hiç değilse bir Abasıyanık yazısında.” der Sait Faik; aynı konuları yazmaktan artık pek usandığını belirterek. Asıl ilginci bundan sonrasıdır: Kırlangıç ile o kadını evli gibi hayale koyulur. Burada fazlaca ayrıntıya girmeyeyim. Geceleri gündüzleri ile, rüzgârlı yağmurlu dönemleri ile bu yakınlığı anlatır da anlatır. Bir ara üsteler; simge falan değildir ikisi de! Yani neyseler, o! Sonra yeniden sanatının sıkıntılarından, boyuna insanları yazmanın usancından dem vurur. Öyle bir öykü yazmalı ki hem konusu yeni olsun; hem de söz verilen “yirmi beş papel”i getirsin. Eve gelir, odasına kapanır ama “yazmanın mümkünü yok”tur. Adını “Kırlangıç Yuvasındaki Kadın” koyduğu öyküyü bir de orada denemek üzere o kahveye gider. Kalabalık, kâğıt oyununun dalgınlığındadır. Sait Faik, tavana yakın yuvaya, “sahiden bir kadın var mıdır diye” bakar durur: Bir görünse de öyküsünün ardını getirse! Ama beklediği olmaz. Üstelik yuvanın ağzı kapkaranlıktır! Kahveci kadından kırlangıcın iki yıldır gelmediğini öğrenince birden ayırtına varır: Yalnız o değildir iki yıldır görünmeyen: Zeynel Efendi, Celal, Hasan Efendi, Apostol da! Çayın da o zamandan beri eski tadı yoktur ya!

Öyküyü öncelikle bundan severim: Kuşlarla -burada kırlangıçlarla- birlikte ömür sürmenin güzelliğini yenileyin duyurmasından. Nelere yaramaz ki bu birliktelik? Hepsinden önce ılık bir duygu olur insanın benliğinde. Sait Faik’in hayallerini azıcık bir yana bırakalım da öyle sürdürelim: Diyelim ki siz de o kahve halkındansınız. Söz, sohbet… artık her neyse, ara sıra yavruların sesiyle kesiliveriyor. Geçiveren bir kanat parıltısı… Girdiğini yine göremediniz… “Torunların” diyor birisi, tavla oynadığına, “torunların büyüyor; ha bugün ha yarın!” O âna, o ilk kanatlanma ânına rast gelmek; usunda o dönüyor. Görebilmek ve “Çok şükür, işte bunlar da!” diyebilmek… Yalnız onun değil, hepsinin… Kahve yine aynı deniz kenarı kahve olsun da önünde bir de asma var edelim: İyilikler üzere büyüdüğünden böylesine gür. Kahve halkı, özellikle ikindileri altına yığılıyor. Radyoda alaturka, o cânım alaturka… Uzak, sonsuzluk kadar uzak bir rüyanın derinliğinden seslendiğimin elbette ayrımındayım: Hepsi de Ziya Osman Saba ayarında insanlar… Temiz, tertemiz birer tinle bugünlere kadar… Öyle ki bir gün ömür defterleri kapanırken duyarlarsa sadece bunu duyacaklar: Dünyamıza doyamamanın kederini… Ama o konular orada dursun da biz bugüne bakalım: Alaturka henüz sürüyor. İçeride doymak bilmeyen kırlangıç yavruları, asmada kikirik serçeler… Hemen bir iki adım ileride aydınlık bir deniz, ötede aynı aydınlıkta bir yaz göğü… İnsana gücünün sınırlarını oracıkta unutturan ve koca bir sevgiyle kucakla(n)mak isteği veren yaz göğü…

Artık sorabilirim: Böylesine süreğen bir öyküyü nasıl sevmeyeyim? Bu arada “Bir İlkbahar Hikâyesi”ni de anmalıyım ama onun yalnızca bir yerinde kırlangıç parıltısı görülür. Yok, öyküden özellikle kahveyi sevdinizse de, hele ilk paragrafı ve ardı ile “Mahalle Kahvesi” var. Burgaz’dakiler var. Daha neler neler bulurum. Sait Faik olsun da hangisi olursa olsun; insan okumaya ve hayallerde yitmeye doyamaz…

Belleğimi uzun bir süre yoklayınca, kırlangıçlarla ilgili -elbet benim gördüğüm, okuduğum- en vurucu yazıyı Güngör Tekçe’nin yazdığı sonucuna varıyorum. Yazar, çocukluğuna ve ilk gençliğine ilişkin nice anıyı “Zâfir Konağında Bir Tuhaf Zaman” kitabında olağanüstü güzel bir dille anlatır. Biliyorum, azıcık bile dokunmayı denesem, özünü zedelerim kitapta yer alan bu büyülü yazının. En iyisi, sözü olduğu gibi yazarına bırakmak:

“Orta katta her şey fıstıki makam seyrederdi. Sabah-ı şerifler hayırlı olsun! Günaydın, derdim. Duymazdan gelirlerdi. Yüz yıllık selamlamaya yanıt mıydı ‘Günaydın’? Derken dakikalar sakızla çekilir gibi birbirine eklenirdi. Ağır, ağdalı. Yüzler uzardı, gölgeler uzardı. Biz kardeş çocukları güler, oynardık. Onlarsa uzaktan bir görüntüye bakar gibi bakarlardı. Sonbaharın son günleriydi. Kasvetli günlerin başındaydık. Bir öğleden sonra, konsol uykusuna doyamamış, şezlong kaykılmış, divan yayılmış, ortadaki masa bacaklarını uzatmışken bir kanat sesi yırtıp geçti sessizliği. Önce bir kıpırdanma, sonra küçükten devinmeler, birbirine ‘ne oldu’lar, ‘kim geçti’ler… sonra yine sessizlik. Herkes köşesine çekilmek üzereyken başımızdan fırdolayı bir kırlangıç; sürüsünü kaçırmış, eve dalmış, daldığı deliği unutmuş, deli gibi ordan oraya bir kırlangıç. Koşturdular, kapıları, pencereleri açtılar, herkes bildiği dilden (nasıl seslenilirse kırlangıca?) seslendi, yerinden besmeleyle kalkan yaşlı başlı insanlar seferberliğe çağrılmışlar gibi durumdan görev çıkardılar, öyle bir tarraka koptu ki evde, pireler bile uyanmışlardır… Yine de çıkaramadılar kırlangıcı. Saatler geçti, akşam yemekleri yendi, -hiç öyle bir âdet yoktu ama- çaylar pişirildi, büyük saat gece yarısını vurdu… Hiç kimse bir diğerine söylemiyordu ama herkes kuşun kurtulmasını bekliyordu. Bir süredir ses kesilmişti, ola ki… gerçekten yaşlılar öne doğru eğilmeye başlamışken birden ok gibi fırlayıp dönmeye başladı. Sanki bizden bir şey istiyordu. Neden hiç kimse akıl edememişti? Dayımın küçük kızı koştu, bir kap aldı, içine su koydu, köşeye bıraktı. Kırlangıç indi, bir süre bakındı, bizden bir zarar gelir mi, baktı ki hiç kıpırdamıyoruz yerimizden, yumuldu, kana kana içti, havalandı ve kayboldu.

İşte bir kuş, bir kırlangıç, tam da kışa girerken, evin üstündeki ölü toprağını silkelemişti. Vakit gece yarısını çoktan geçmişti. Lütfiye Hanım ortalıktan kayboldu, biraz sonra oflaya puflaya basamaklardan indi, kucağında kırk yıl önce bıraktığı kemanını taşıyordu. Kutusunun tozlarını özenle sildi, çıkarttı ve kırk yıl önce çaldığı son parçayı çalmaya başladı. Suat Hanım abisinin yardımıyla kalktı, neredeyse yerini unuttuğu piyanosunun başına geçti. Sait Bey kalp ilaçlarını almadı, üstelediler, bu gece iyiyim, dedi. Büyükbabam büfenin üzerindeki camekânı açtı, Abdülhamid döneminden kalma altıpatlarını çıkardı, temizledi. Sevgili karısı Safiye Hanım (annemin üvey annesi) o saatte üşenmedi, topik yapmaya başladı. (Ermeniydi ya.)

Yahya Kemal’in miydi: ‘Bir tel kopar, ahenk ebediyen kesilir.’ Ama gördüm: Bir tel koptu, ahenk ebediyen kuruldu.”

Sanki ben de o konaktaydım; sanki ben de bütün o olan bitenleri böyle yakından gördüm. Hatta daha ötesini bile: Gece karanlığına fırlayan kırlangıç, sürüsünü -o güzelim parıltı öbeğini!- tez elden buldu ve aralarına sağ salim katıldı...

Sonra buna kafa yordum bir zaman: Bütün bir konak halkını seferber eden ne olabilirdi? Evleri, dükkânları, bacaları, pencereleri… yurt edinecek kadar yakınımıza sokulsalar da öyle gözle görülür bir dostluk olmaz aramızda. Ama neden belirgin bir sevgi duyarız? Herhalde yuva kurdukları yerlere bir canlılık katmalarını, oralarda kendi hallerinde, kimseye bir zararları dokunmadan ömür sürmelerini severiz. Hem esirgemek mutlu eder ya bizi? Kalabalık, bana kalırsa bunlar ve benzeri iyicil duygularla didindi durdu. Ardı sıra o umulmadık devinimin nedeni de darda kalana yardım edebilmenin sevinciydi elbette…

Hayır, hepi topu bu kadarcık değil; güzel bir iki duygu daha var ama nasıl derler toparlayabilirim onları ben? Yine de bir deneyeyim: Rüzgârlı zamanlardı o kırlangıcın getirdiği: Eski, en eski hallerine, henüz parmak kadar oldukları hallerine doğru zamanlar… İlkyazların, yazların esenliği, ılık gölgeler, ıtırlı kokular, göz kırpan gökyüzleri… Onlarda da cıvıl cıvıl bir yeğnilik: Hayatın yalnızca gülümsemesi…

Yerinde hayaller midir bunlar, bilemem. Yazarın anısını okurken sanki ben de o konakta, o ömrünün son demlerinde(ki) insanlardan biriydim ve bu rüyayı da görüverdim…

Öbürleri de birer rüyaydı ya aslında: En eski evimizdeki, kimi tanıdıkların bağ evlerindeki yuvaları; annemin –bir ikisinde babamın- dizinden, bazen kendi kendime bir minderden sırtımüstü onları, gökyüzünü seyretmelerim… Hatta bu da: Sılada, baba evinde annemin sesiyle uyandığım bir yaz sabahı: Kanadı kırık gibi ama bırakmıyor ki durumunu tam anlayalım. Gözlerinde ipiri bir korku. Bir bilebilse bizi, rahatlayacak. Öyle mi böyle mi derken fırladı ve gözden yitiverdiydi…

Bu son yıllar, ancak Ege kıyılarında görüyorum. Hem ne kadar bol: Sürüsüne bereket! Bir “aile” de bakkal dükkânını yeğliyor ısrarla. Bu dediğimde elbette bir tuhaflık yok. Ama her yere, diyelim florasan lambasına da yuva yapılmaz! Yani bana göre yapılmaz! Ne var ki bir deneyim kazandım gitgide: Usumun ermediği herhangi bir konuda “onların da bir bildikleri vardır herhalde!” demekle yetiniyorum. Nitekim hazırdaki ekmek kırıntıları uğruna mı (onlarla beslenmezler ki!), yoksa gelen giden birileri olmadığı zamanlar bakkalın yalnızlıktan canı sıkılmasın diye mi türünden birtakım varsayımlar ileri sürmüyorum bu kez!

Bakkala uzaklığımız nedir ki? Ama eve, komşu evlere bir tek gönül indireni yok. Varsa da ben göremedim henüz. Canları sağ olsun! Kasaba merkezinde neredeyse adımda bir rast geliyorum nasılsa. Oralarda birini bekliyor görünerek azıcık oyalanıyor; canıma can katıyorum pek iyi. Ellerim belimin üstüne bağlı, seyrederken, hele yuva yapmaktaki ustalıklarına bir daha hayran kalırken halime gülüyorlar mı, bilemiyorum. Gülüyorlarsa da pek sevinirim aslında: Dünyamız, bu güzelim dünyamız, kimlere fani değil? Sonunda ne onlar ne de ben… İyisi mi…

KILAVUZLAR:

Ahmet Ada, Acıyla Akran, Ankara, 1983, Dayanışma Yayınları

Güngör Tekçe, Zâfir Konağında Bir Tuhaf Zaman, İstanbul, Nisan 2007, Yapı Kredi Yayınları

Merete Çakmak – Mary Işın, Anadolu Kuş Adları Sözlüğü, İstanbul, Eylül 2005, Kitap Yayınevi

Sait Faik, Mahalle Kahvesi, İstanbul, Ekim 2002, Yapı Kredi Yayınları

Sait Faik, Son Kuşlar, İstanbul, Ekim 2002, Yapı Kredi Yayınları

Gösteri dergisi, Ekim – Kasım – Aralık 2010, Sayı: 302

* Yazı Adil İzci'nin izniyle yayınlanmıştır.

ŞİİR DERSLERİ / AHMET ADA

2011-10-11T23:20:00.000+03:00

ŞİİR DERSLERİ / AHMET ADA

Çağdaş Türk şiirinin 1970 sonrası kurucu şairlerinden Ahmet Ada’nın

poetik yazılarında bilgi-kuramsal bir çevren var. Modern şiirin ne olup

ne olmadığı konusunda kıyı-köşe her şeyi araştıran bu yazılar imgeden

nesnel bağlılaşığa, lirik şiirden ironiye, Dağlarca şiirinden İkinci Yeni

şiirine, şiirin bugünkü durumundan gelecekteki konumuna değgin

çeşitli poetik, epistemolojik sorunsalı açımlıyor, tartışıyor.

Şiir Dersleri’nde yer alan poetik denemeler, modern şiiri “çağdaş bilgi

düzeyleri” ve yazınsal kavramlarla açımlarken pedagojik bir tutum da

sergiliyor. Modern şiirin dili, insanın varoluş sorunsalını dile getirebiliyor

mu? Bu ve benzeri sorular bu kitabın denemelerinin içeriği olurken,

bilgi-kuramsal niteliği olan yazıların poetik birikime bir katkı olduğunu

belirtmeliyiz.

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİ

2011-10-11T23:05:00.001+03:00

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM Ekim-Kasım 2011 / 44. Sayı İçeriği

*Mustafa Durak 'Yineleme ve Felsefe'
*Percy Bysshe Shelley ‘Bir Şiir Savunması’
*Fuat Çiftçi ‘Hiçlikle Çiftleşmek – Karşı Günlükler (13)’
*Ayten Mutlu ‘sesin senin’
*Ahmet Ada ‘annemin öldüğü doğru değil’ , ‘geçti, geçti o çılgın yıllar’
*Hüseyin Çiftçi ‘Obruk (10)’
*Ayşe Nâlân ‘minyatür atın ölümü’
*Hüseyin Peker ‘topraktepe’
*İlhan Kemal ‘araf’
*Fuat Çiftçi ‘saatteki güreş’
*Mustafa Ergin Kılıç ‘sertavul!’ , ‘(ı)sınır’, ‘iç meselesi’
*Muammer Can ‘Krizantem’, ‘dişlenmiş kızıl elma’, ‘aşk ve kavga’, ‘hesaplar benden’
*Serdar Aydın ‘BLUes ve CAZ ŞİİRLERİ: geceye blues’
*Koray Feyiz ‘/sakal’
*Selami Karabulut ‘uyandığım yer’
*Cevahir Bedel ‘terkedişin şöleni’
*Seyhan Kurt ‘sınırda bir ülke’, ‘yedi’, ‘site’
*Gökben Derviş ‘kara sarı mutluluk’
*Fatma Aras ‘vazoda kan karanfil’
*Özlem Tezcan Dertsiz ‘yalnız geceye abece’
*Arzu Eşbah ‘orontes uvertürü’, ‘dilteng’ten sonra karalamalar / beşinci tablet gizli özneye; ifşa niyetine üç beş dize’
*Abdurrahman Akkuş ‘hayat ≠ yaşamak’
*Naci Bahtiyar ‘şahin’
*Osman Tekin ‘kül, tablo ve yağmur’
*Serkan Gezmen ‘Baktığındır’
*Taner Cindoruk ‘duvar’
*Tamer Kaç ‘yankısız infaz’
*Güntürk Üstün ‘topların, rüzgârların ve dalgaların dili’
*Yıldırım Vural ‘ardak’
*Pemra Oğuz ‘josef’, ‘Kızımı Yalnız Gömün’
*Derya Yıldız ‘ayaklanmalar’
*Elif Reyya Naz ‘yarım gülüş’
*Erman Bazo ‘eşik altüstü’
*Murat Çelik ‘kalbürüstü zamanlar’
*Hasan Çapik ‘somon balığı ve göç’
*Bahtiyar Arslan ‘Çisenti’
*Abdullah Eraslan ‘şiir inceliği’
*Murat Dalgın ‘göze sığdırılamamış akordeon’
*Gültekin Emre ‘kara yol’
*Fuat Çiftçi ‘Serdar Aydın İle Aphrodisia’lar Üzerine Söyleştik’
*Pablo Neruda ‘bu gece yazabilirim’ (Şaban Öztürk çevirisiyle)
*Zeki Karaaslan ‘Şiirin Bahçesinde Dört Şiir, Dört Şair; Sina Akyol, Elif Sofya, Melih Elhan, Şeref Bilsel’
*Hakan Bilge ‘Kadınlar Ne İster?’
*Neslihan Perşembe ‘Uykusu Kaçan Çiçekler/Kadınlar’

Şiiri Özlüyorum 10. Yaş Gününde Hep Şiirle!

2011-10-11T22:50:00.000+03:00

Sincan istasyonu

EKİM 2011, SAYI: 50

* S.K.Bayıldıran

* Nedret Gürcan

* Necati Güngör

* Tuncer Uçarol

* Osman Serhat

* Veysel Çolak

* Hüseyin Etil

* Ozan Kaçar

* Barış Özdemir

* Korkut Kabapalamut

* Nesrin Kültür Kiraz

* Metin Turan

* Abdullah Şevki

* Celâl İnal

* Ersun Çıplak

* Zafer Demir

* Zişan Kars

* Ömür Özçetin

* Ramazan Teknikel

* Abdülkadir Budak

KİTAP BÖLÜMÜ: Yaşar Dalgıçoğlu – Ali Ekber Ataş – Şule Türel

* Beşinci yılımıza girdik: Yolcusu şiir olan istasyon

* Şiir ve felsefe üzerine notlar

* İnsaf adın zikredelim evvela

* Orhan Veli şiirlerinde yaşama sevinci

* Günler üzerine

* Edebiyat dergilerinin “dosya” ve “soruşturma”ları bıktırdı.

* Bir şiirgezerin notları

* Kimi günler

* Metin Turan’a sorduk

* Anne

* Ankara’da edebiyatçı ve sanatçılar arasında

* Gece Yanığı üstüne

* “Sen” adlı şiir kitabı üstüne çözümleme notları

* Her şiir yeni bir umuttur

* Dergiyi dergici bitirir ve…

* Dili cam kırıkları

* Edebiyat dünyasında ne var, ne yok.

17. TTB Behçet Aysan Şiir Ödülü

2011-10-11T22:36:00.000+03:00

17. TTB Behçet Aysan Şiir Ödülü için son başvuru tarihi 1 Kasım

Türk Tabipleri Birliği’nin 2 Temmuz 1993’te, Sıvas’ta gericilerin kuşattığı Madımak Oteli’nde çıkan yangın sonucu yaşamını yitiren şair Dr. Behçet Aysan ve 34 kişinin anısına verdiği TTB Behçet Aysan Şiir ödülü için başvurular 1 Kasım 2011 tarihinde sona erecek.

Türk Tabipleri Birliği’nin 1995 yılından bu yana verdiği Behçet Aysan Şiir Ödülü, bu yıl on yedinci sahibini bulacak. Seçici Kurulu’nu Cevat Çapan, Doğan Hızlan, Emin Özdemir, Ahmet Telli, Ali Cengizkan, Turgay Fişekçi ve Zeynep Oral’ın oluşturduğu TTB Behçet Aysan Şiir Ödülü’ne başvuru koşulları şöyle:

· Ödüle Ocak 2010’dan sonra yayımlanmış bir kitap ya da yayına hazır bir kitap dosyası ile aday olunabilir. Yayımlanmamış yapıtların A4 dosya kağıdına çift aralıklı olarak yazılmış olması gereklidir.

· Ödüle son katılma tarihi 1 Kasım 2011’dur.

· Ödüle kişiler kitap ve dosya ile kendileri doğrudan katılabilir ya da yayımlanmış şiir kitaplarını sivil toplum örgütleri, yayınevleri ve üçüncü kişiler, şairin onayı alınmak koşuluyla önerebilirler.

· Yarışmaya katılan yapıtların daha önce hiçbir yarışmada ödül almamış olması gerekmektedir.

· Ödüle aday olacak şairler; adı, açık adresi ve kısa yaşam öyküsüyle birlikte kitaplarını (8 adet) ya da şiir dosyalarını (8 adet) TTB Merkez Konseyi GMK Bulvarı Şehit Daniş Tunalıgil Sok. No:2 Kat:4, 06570 Maltepe-ANKARA adresine göndermelidir.

KURGU KÜLTÜR MERKEZİ EDEBİYAT ÖDÜLLERİ

2011-10-11T21:44:00.000+03:00

KURGU KÜLTÜR MERKEZİ EDEBİYAT ÖDÜLLERİ

AMAÇ:

Kurgu Kültür Merkezi, kültürel ve sanatsal gelişimin uygar ve şenlikli toplumun oluşturulmasına dün olduğu gibi bugün de katkıda bulunduğunu/bulunmaya devam ettiğini ve bundan sonra da edeceğini düşünmektedir.

Bu bağlamda, edebiyatımızı ve edebiyatçılarımızı, sosyal bilimimizi ve bilimcilerimizi, özellikle de genç kalemleri desteklemek amacıyla Şiir-Öykü-Roman Ödülleri olmak üzere, toplam üç dalda, her yıl verilmesi kararlaştırılmıştır. Koşullar uygun olması durumunda, çocuk-gençlik edebiyatı ve sosyal bilimler araştırma ödülleri de ileride buna eklenecektir.

ŞARTNAME:

1. Yarışma üç dalda gerçekleştirilecektir:

a) Şiir b) Öykü c) Roman

2. Yazarlar, birden fazla dalda ayrı dosyalarla yarışmaya katılabileceklerdir. Yarışma tüm yazarlara açıktır.

3. Konular serbesttir.

4. Edebiyatçılar yarışmaya en az 64 sayfalık yayına hazır dosyalarla katılabileceklerdir.

5. Yapıtlar bilgisayar ortamında yazılacak ve çıkışı alınıp çoğaltılacaktır.

6. Yapıtlar geri verilmeyecektir.

7. Yapıtlar beşer nüsha halinde düzenlenip en geç 15 Mart 2012 tarihine kadar başvuru adresine gönderilmelidir. Aynı tarihe kadar elden de teslim edilebilir.

8. Sanatçılar yarışmaya, gerçek adlarıyla, basında tanındıkları imzalarıyla katılacaklar; özgeçmişlerini kısaca yazdıktan sonra, bir fotoğrafla birlikte zarfa koyup aynı dosya içinde göndereceklerdir.

9. Ödüle katılan dosyalara her dalda sadece birincilik ödülü verilecektir. Sonuç 1 Eylül 2012 tarihinde açıklanacaktır.

10. Ödül alan yapıtlar altı ay içinde basılmış olacaktır.

ÖDÜLLER:

1 Ödül kazanan yapıtlar Kurgu Kültür Merkezi Yayınları tarafından (1000/bin’den az olmamak kaydıyla) basılacaktır.

2 Ödül kazanan yazarlara telif hakkı olarak basım adedi üzerinden kitap verilecektir (Örneğin 1000 adet için % 10 = 100 kitap).

3 Gerek ödülle ilgili, gerekse ödül alan yapıtlar belli olduktan sonra duyurular, öncelikle Kurgu Düşün Sanat Edebiyat’ta “gerekçeleriyle birlikte” yapılacak ve gerek duyulması halinde, yapıtlarla ilgili yazarlarıyla söyleşiler düzenlenecek, bunlar Kurgu Düşün Sanat Edebiyat’ta yayımlanacaktır. Kurgu Düşün Sanat Edebiyat’ın kapanması durumunda, diğer dergi ve kitap eklerine yönlendirme yapılacaktır.

Not: Seçici kurul üyeleri herhangi bir dalda yarışmaya katılamazlar.

SEÇİCİ KURUL

ŞİİR YARIŞMASI

1. Çiğdem Sezer

2. İbrahim Oluklu

3. Mustafa Durak

4. Tuncer Uçarol

5. Nizamettin Uğur (Kurgu Kültür Merkezi Yayınları temsilcisi)

ÖYKÜ YARIŞMASI

1. Çiğdem Ülker

2. Kevser Ruhi

3. Lütfiye Aydın

4. Şaban Akbaba

5. Hülya Soyşekerci (Kurgu Kültür Merkezi Yayınları temsilcisi)

ROMAN YARIŞMASI

1. Burhan Günel

2. Erendiz Atasü

3. Kemal Özmen

4. Vedat Yazıcı

5. Alaattin Topçu (Kurgu Kültür Merkezi Yayınları temsilcisi)

BAŞVURU VE YAPITLARIN TESLİM ADRESİ:

Kurgu Kültür Merkezi

Konur Sokak 13/5 Kızılay-Ankara

Tel: 0312 419 54 85

www.kurgukulturmerkezi.com

kurgukulturmerkezi@gmail.com

Yazılı Anlatım - Baki Asiltürk - %15 indirimli : Kitap | idefix.com

2011-10-10T22:39:00.000+03:00

Yazılı Anlatım - Baki Asiltürk - %15 indirimli : Kitap | idefix.com

MÜESSER YENİAY

2011-09-29T23:12:00.001+03:00

MÜESSER YENİAY

(15 Ekim 1983, Bayındır / İzmir - )

Ege Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. San Diego, Amerika’da Human All Too Human adlı konferansta bildiri sundu ve aynı çalışması Florida State University tarafından yayınlandı.

Şiirleri İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Sırpça, Arapça ve İbranice'ye çevrildi. Bosna-Hersek, İsrail ve Amerika'da düzenlenen uluslararası şiir festivallerine katıldı. Şiir’den ve Kanat dergisi editörüdür. Bilkent Üniversitesi'nde Türk Edebiyatı alanında yüksek lisans öğrenimine devam etmektedir.

Şiirleri, yazıları ve çevirileri Ada, Adı Yok, Akatalpa, Ay Vakti, Aykırısanat, Berfin Bahar, Bireylikler, Denizsuyukasesi, Dize, Doğmasız ve Ölmesiz, Dört Renk, Ekin Sanat, Eliz Edebiyat, Evrensel Kültür, Göç, Haikum, Hayâl, İmgelem, İzdiham, Kafla Inter-Continental, Kıyı, Koridor, Kum, Kurşun Kalem, Lacivert, Mavidergi, Mor Taka, Mühür, Patika, Poesy, Poeticinhalation, Shampoopoetry, Sentinel Poetry, Sözcükler, Şiir’den, Şiiri Özlüyorum, Temrin, Zalifre Yazıları vb. gibi dergi, fanzin ve gazetelerde yayımlandı.

Ödülleri: 2006 II. Yunus Emre Şiir Ödülü ve 2007 Atilla İlhan (Homeros) Şiir Ödülü'nde mansiyon aldı. “Dibine Düşüyor Karanlık da” adlı dosyasıyla 2009 Ali Rıza Ertan Şiir Ödülü’nü aldı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& Dibine Düşüyor Karanlık da (2009, Digraf Yayıncılık, İst., 55 s.)

& Yeniden Çizdim Göğü (2011, Digraf Yayıncılık, İst.)

Çevirileri:

& Evimi Dağlara Kurdum – Dünyadan Şiirler (2010, Digraf Yayıncılık, İst.)

AMA BEN İLKİZİM

2011-09-25T23:51:00.000+03:00

AMA BEN İLKİZİM

Şair İlkiz Kucur'un ilk basımı 1988 yılında Ayrım Yayınları tarafından yapılmış olan "Ama Ben İlkizim" adlı kitabının genişletilmiş ikinci baskısı Yazıl Kâğıt Yayınları tarafından yapıldı.
Kitabın künyesi:
Kitap editörü: Abdülkadir Budak
Kapak fotoğrafı: Funda Börtücene Öztürk
Yazıl Kâğıt Yayınları / 2, Şiir dizisi: 2, 2001, Ank., 79 s.

Kitaptan iki şiiri paylaşıyorum.

GECENİN ÖTESİNE GİZLENEN

bana en uzak tutkularını getirmişsin,

ulaşamam yollar çok ıslak

uykuları çalan bir çocuk gibi masumdun

üstelik suçluydun, şarkılar çalmıştın

garip aletleriyle gelen gezgincilerden

yine de bırakabilir miydik rüzgârda sallanan eski fotoğrafları

suları düşün bir kez, yolları ne yakın düşer ölüme

ya da eski bir kente sür, yalınayak gelmişse unuttuğun yüzler

mutlak sarı bir çiçek bulacaklardır sulara ilişmeyen

III

/oysa İsa’yı biz doğurmadık mı, çarmıha da gerdik

yine de yargılanmadı bedenlerimiz cehennem ateşiyle/

bana en uzak tutkularını getirmişsin

deniz kıyısında intiharlarla süsledik ölümü

ulaşamam

TAKSİM ÖLÜMLERİ

Onat Kutlar’a

Neydi sorduğum boyası akmış,

dağınık saçlı kadınlara?

Kirli ellerin karanlığındaki bedenlerin

buruşuk çarşaflara çizdiği kalplerde

aradığım neydi?

İstiklal ‘de bildik melodiler

dokunsan bulutlar boşanacak.

Tünel’de unutulmuş akşamı

tramvaya asılı bir yüze bıraksam.

Polis sirenlerinden kaçak bir göçmen gibi

kapı aralıklarına saklansa gölgeler

bir de neonlar yansa

sonra İstanbul yansa siyahî bir yalnızlıkta

Taksim ölümleri geçse Tarlabaşı’ndan.

Yeni bir yılı karşılayan şair, uzak yıllarımı temize çekse

(acıyı nasıl da tanırdı Piyer Loti’de)

Ben,

İstanbul dağınık yataklarda çürütürken kendini

sararmış yaprakları sürükleyen bir esintide

çıkmaz sokaklara ulaşsam ve

tek bir basamak daha olsa

çekip alacağım

dalgın bakışlarındaki şiiri

İstiklal’de bildik melodilerle

İstanbul yine uyanacak

ve her ayrılışında iskeleden

uyuşmuş ağrıların çığlığı gibi anlamsız

acı bir sonu olacak vapurların

İLKİZ KUCUR

2011-09-25T23:12:00.001+03:00

İLKİZ KUCUR

(3 Mayıs 1958, İzmir - )

İlköğrenimini İzmir Müdafa-i Hukuk İlkokulu’nde, ortaöğremini Denizli Pamukkale Ortaokulu’nda, liseyi Denizli Kız Öğretmen Okulu’nda tamamladı. 1983 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nü bitirdi. Öğrencilik yaşamı sırasında üniversitenin Edebiyat Kulübünün çalışmalarına katıldı. ODTÜ Mezunlar Derneği’nin yayınladığı Odtülüler Bülteni’nin yayın kurulu üyesi. Şair Hürol Taşdelen’le evli. Ankara’da yaşıyor.

Şiirleri Ayrım, Broy, Dönemeç, Felsefe Dergisi, Körfez, Oluşum. Sanat Olayı, Sesimiz, Sincan İstasyonu, Tan, Varlık, Yusufçuk vb. gibi dergilerde yayımlandı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

&Ama Ben İlkizim (1988, Ayrım Yayınları; Genişletilmiş ikinci basımı, 2011, Yazılı Kâğıt Yayınları, )

AHMET GÜNTAN

2011-09-17T14:14:00.003+03:00

AHMET GÜNTAN

(21 Mayıs 1955, İzmir - )

İlköğrenimini İzmir Güzelyalı Müdafa-i Hukuk İlkokulu’nda, ortaöğrenimini İzmir Bornova Maarif Koleji’nde tamamladı. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü’nü bitirdi.

1977 yılında ilk şiirleri Birikim dergisinde çıktı. Aynı yıllarda Yeni İnsan dergisinde müzik yazıları yazdı. 1984 yılında ilk kitabı İlk Kan. ile adını duyurdu. 1989 yılında Köpüklü Bir Kan, Bir Duman. adlı eserini kendi yayımladı ve kitapçılarda satmak yerine, yaklaşık 200 kişiye postalandı. Nezle, Lale Müldür’le birlikte 1990 yılında yayımladığı Voyıcır 2 adlı paydaş kitap içinde yer aldı. 1997 yılında, Haldun Bayrı’nın İki Şahit ve Diğerleri kitabında bir okuma notu yer aldı. Roza Hakmen’in çevirdiği Cervantes / Donkişot ve Marcel Proust / Kayıp Zamanın İzinde kitaplarındaki şiirleri çevirdi. Yeni bir şiir ihtiyacını dile getirdiği “Parçalı Ham Manifesto” 2005 yılında Kitap-lık dergisinde yayımlandı.

Efe Murat Balıkçıoğlu ile şiir fanzini Cehd’i (2006) çıkardı. Ömer Şişman’la haftalık şiir dergisi Mahfil’i (2008) çıkardı.

Şiirleri, yazıları, çevirileri ve söyleşileri Birikim, Cehd, Defter, Fayrap, Heves, Karagöz, Kitap-lık, Mahfil, Yeni İnsan vb. gibi dergi, fanzin, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& İlk Kan (1984, Tan Yayınları)

& Köpüklü Bir Kan, Bir Duman (1989, Kendi yayını)

& Voyıcır 2 (Lale Müldür ile birlikte; 1990, Metis Yayınları, İst.)

& Romeo ve Romeo (1995, YKY, İst.)

& İlk Kan (İlk Kan ve Köpüklü Bir Kan, Bir Duman adlı kitapların birlikte basımı; 1998, YKY, İst.)

& İkili Tekrar (1999, YKY, İst.)

& Mahkeme Kitap (2006, YKY., İst., 47 s.)

& Toplu Şiirler (1976-2005) (2008, YKY., İst., 206 s.)

& Parçalı Ham (2011, YKY, İst., 264 s.)

Deneme, İnceleme, Eleştiri Kitapları:

& Esrâriler (2003, YKY., İst.)

& İyot (2006, YKY., İst.)

Yayına Hazırladığı Kitaplar:

& Mustafa Irgat / Sonu Zor (2011, YKY, İst., 143 s.)

PANDORA - Peri Çıkmazı : Bütün Sihirler 1991-2010 - Turgay Kantürk - Kitap

2011-09-06T23:43:00.000+03:00

PANDORA - Peri Çıkmazı : Bütün Sihirler 1991-2010 - Turgay Kantürk - Kitap

2011-05-22T19:39:00.002+03:00

MEHMET SADIK KIRIMLI

(22 Mayıs 1934, Balıkesir - )

Hanife Hanım ile Devlet Demiryolları’ndan emekli İbrahim Kırımlı’nıın oğlu. Orta ve lise öğrenimini Balıkesir'de, yüksek öğrenimini İzmir İktisadi Ticari İlimler Akademisi'nde tamamladı. Önce TRT Genel Müdürlüğü Ankara Radyosu Reklam Yayınları Ünitesi ve Bütçe Mali Kontrol Şube Müdürlüğü'nde uzman, daha sonra atandığı İzmir Radyosu'nda sırasıyla şef, şube müdürü ve idari işler müdürü olarak uzun yıllar çalıştı. Sonra da Bölge Müdürlüğü Danışman-Uzmanlığı'ndan 1998 yılında emekli oldu.

Lise yıllarından beri şiirle uğraşmaktadır. Türkiye Radyoları için çeşitli radyo oyunları yazdı, ödüller kazandı. Fotoğraf sanatıyla ilgili on iki yıl önce başladığı çalışmalarıyla ortak ve kişisel sergilere katıldı ve ödüller aldı. İzmir Kültür ve Sanat Derneği kurucuları arasında bulundu ve bu derneğin üç yıl başkanlığını yaptı.

1972 yılında Yelken dergisinde yayımlanan bir şiiri nedeniyle, Sıkıyönetim Komutanlığı’nca tutuklanarak cezaevinde yattı; daha sonra serbest bırakıldı.

Şiirleri ve yazarla yapılan söyleşiler Afrodisyas Sanat, Akatalpa, Alaz, Bireylikler, Cumhuriyet Kitap, Deliler Teknesi, Dize, Eliz Edebiyat, Her Şeye Karşın, Kurgu, Kurşunkalem, Mor Taka, Mühür, Sonra Edebiyat, Şehir, Şiiri Özlüyorum, Ünlem, Yeniyazı vb. gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Bazı şiirleri şarkı formunda bestelendi.

Ödülleri: 1970 TRT Çocuk Oyunları Başarı Ödülü; 1999 TRT Radyo Oyunu Yarışması’nda mansiyon; 1999 Atadost Yayınları Şiir Birincilik Ödülü”nü ve 2001 İzmir Karşıyaka "CUMOK, Uğur Mumcu Şiir Birincilik Ödülü"nü kazandı. 2005 yılında Karşıyaka Belediyesi Homeros Şiir Emek Ödülü’nü aldı. 2011 Behzat Ay Şiir Ödülleri kapsamında Arzu K. Ayçiçek ile birlikte Şiir Emek Ödülü’nü paylaştı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& Aldanış (1968, Ege Üniversitesi Matb., İzmir)

& Gün Kesiği (2000, Sardes Yayınları, İzmir, 78 s.)

& Güz Kuşatması (2002, Etki yayınları, İzmir, 64 s.)

& Ağacına Küsen Yaprak (2007, İlya Yayınları, İle Şiir Dizisi, İzmir, 80 s.)

& Aşk Kapısı (2010, Mühür Kitaplığı, İst., 68 s.)

Kaynaklar:

1. Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi Cilt II, 2001, Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, İst., s: 503

2011-05-22T19:34:00.000+03:00

YUNUS KORAY

(25 Ekim 1957, Sülekler Köyü, Korkuteli / Antalya - )

Asıl adı Koray Küçükemiroğlu. Yunus Koray K. Ve Hayali imzalarını da kullandı. Feride SarOrta öğrenimini Antalya Lisesi’nde (1976), yüksek öğrenimini AÜ Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili Edebiyatı Bölümü Türk Dili Anabilim Dalı’nda tamamladı (1982). 1974-78 yılları arasında Antalyaspor genç takımı, Finikespor ve Korkutelispor’da futbol oynadı. İvrindi, Susurluk ve İzmir ve İstanbul’da çeşitli liselerde edebiyat öğretmenliği, düzeltmenlik ve sigortacılık yaptı. Dördüncü Yeni dergisinin (1994-95, 2 sayı) yayın danışmanlığını üstlendi; Odak Radyo’da “Şiir, Yine Şiir” adlı programı hazırlayıp sundu. Edebiyatçılar Derneği yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptı. Antalya’da yaşıyor.

Yayımlanan ilk şiiri “Beyazı Emziren”, Türk Dili dergisinin Şubat 1977 sayısında Koray Küçükemiroğlu imzasıyla çıktı.

Şiirleri, yazıları ve söyleşileri Akatalpa, Ankara Sanat, Dilizi, Diyojen, Dönemeç, Dördüncü Yeni, Edebiyat Cephesi, Edebiyat ve Eleştiri, Gösteri, Güldiken, Ilgaz, Karşı Edebiyat, Kıyı, Kocatepe, Körfez, Mavi Derinlik, Merdiven Şiir, Milliyet Sanat, Oluşum, Saçak, Sanat Rehberi, Sesimiz, Sincan İstasyonu, Somut, Sözcükler, Tan, The New Renaissance (ABD), Türk Dili, Türkiye Yazıları, Varlık, Yamaç, Yapıt, Yazın, Yeni Biçem, Yeni Türkü, Yusufçuk vb. gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Ödülleri: “Yaşamı Yargılayan Şiirler” adlı dosyasıyla 1984 Akademi Kitabevi Şiir Başarı Ödülü; “Ölümsüz Ölüler” ile 1990 Mavi Derinlik Dergisi Şiir Ödülü (birincilik); “Karşı Kitap” adlı dosyasıyla 1995 Ali Rıza Ertan Şiir Başarı Ödülü ve Sabri Altınel Şiir Ödülü (ikincilik) aldı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& Yaşamı Yargılayan Şiirler (1987, Cem Yayınevi, İst.)

& Devlet ve Patika (1993, Gölge Yayınları, İst, 48 s.)

& Karşı Kitap (1997, Doruk Yayıncılık, Ankara)

& Kuyudaki Sarkaç / Toplu Şiirler 1980-1995 (Yaşamı Yargılayan Şiirler, Devlet ve Patika ile Karşı Kitap adlı şiir kitaplarının toplu basımı; 2002, Toplumsal Dönüşüm Yayınları, İst., 336 s.)

Kaynaklar:

1. Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi Cilt II / 2001, Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, İst., s: 919

2011-05-22T19:04:00.001+03:00

A. ALİ URAL

(1959, Ladik / Samsun - )

Tam adı Abdurrahim Ali Ural. Ülker Hanım ile ziraat mühendisi Mehmet Kemal Ural’ın oğlu. İlk ve ortaöğrenimini Ankara'da tamamladı. Atatürk Lisesi ve Muhammed bin Suud Üniversitesi (Suudi Arabistan) Arap Dili-Edebiyatı Ens. ve İlahiyat Fakültesi’ni bitirdi.

Yükseköğreniminin ardından bir süre editörlük yaptıktan sonra 1987 yılında Şule Yayınları'nı kurdu. 1989 yılında Merdiven Sanat isimli aylık bir sanat dergisi çıkardı. 24 sayı çıkan bu derginin yanı sıra Kitaphaber isimli iki aylık bir kitap kültür dergisi yayınladı. Yayın yönetmenliğini de yaptığı bu dergilerde şiir, öykü ve makalelerini de yayınladı. Ural'ın yayınladığı dergiler arasında bir şiir ve poetika dergisi olan Merdivenşiir de bulunuyor.(2005-2007). Burç FM’de “Merdiven” adlı bir program hazırladı.TYB üyesi. İstanbul’da yaşıyor; evli,iki çocuk babası.

Türkiye Yazarlar Birliği İstanbul Şube Başkanlığı'nı yürüten A.Ali Ural, bir dönem Şehir Tiyatroları Repertuar Kurulu üyeliğinde bulundu. Aynı zamanda İstanbul Uluslararası Şiir Festivali Yürütme Kurulu üyesi olan Ural, 2009 yılında birincisi düzenlenen ve 2010 İstanbul Avrupa Kültür Başkenti Ajansınca desteklenen İstanbul Edebiyat Festivali'nin (Edebiyat Mevsimi) genel koordinatörlüğünü yaptı. Frankfurt ve Paris Kitap Fuarları'nın Türkiye Ulusal Yürütme Komitesi'nde de yer alan Ural, Enver Ercan'la beraber bu fuarların edebiyat moderatörlüğünü yapmaktadır.

İlk şiiri “Öfkeli Çocuklar” 1982 yılında Mavera dergisinde çıktı.

Şiirleri, yazıları, hikayeleri ve söyleşileri Hece, Kitaphaber, Kuşluk Vakti, Mavera, Merdiven Sanat, Merdivenşiir, Sabah, Sağduyu, Zaman vb. gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& Körün Parmak Uçları (1998, Şule Yayınları, İst., 80 s.)

& Kuduz Aşısı (2006)

Deneme Kitapları:

& Posta Kutusundaki Mızıka (1999, Şule Yayınları, Merdiven Dizisi, İst., 168 s.)

& Makyaj Yapan Ölüler (2004)

& Resimde Görünmeyen (2006)

& Güneşimin Önünden Çekil (2007)

& Satranç Oynayan Derviş (2008)

& Tek Kelimelik Sözlük (2009)

& Ejderha ve Kelebek (2010)

& Bostancı Bahane (2010)

Öykü Kitapları:

& Yangın Merdiveni / Kaçış Hikâyeleri (2000, Şule Yayınları, Merdiven Dizisi, İst.)

Tercüme, Araştırma Kitapları:

& İmam Şafi Divanı (2002)

Kaynaklar:

1. www.aliural.com

2. Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi Cilt II / 2001, Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, İst., s: 853

2011-05-22T18:34:00.000+03:00

ERGÜL ÇETİN

(1958, Gazipaşa / Antalya - )

Ortaöğrenimini Alanya’da bitiren Çetin, yüksek öğrenimini; A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Eğitim Yönetimi ve Teftiş Bölümü'nde tamamladı. Ankara'da yaşamaktadır.

Şiirleri 1981 yılından bu yana Çağdaş Türk Dili, Edebiyat ve Eleştiri, Kavram Karmaşa, Kurgu, Le poéte travaille, Promete, Sincan İstasyonu, Varlık, Yarın, Yeni Biçem vb. gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Ödülleri: 1990’da Cahit Sıtkı Tarancı Şiir Ödülünü, “Zambak ve Yontu” adlı kitabıyla 1998 Orhan Murat Arıburnu Şiir Ödülü’nü 1999'da Halkevleri şiir ödülünü, “Ülke Dizüstü Kapanıp Yüzüstü” adlı kitabıyla 2009 Oğuz Tansel Yazın Ödülü’nü aldı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& Bir Avuç Kum (1984, Yarın Yayınları)

& Yenilikler (1992, Promete Yayınları)

& İlk Sözleri Söylenmiş Bir Aşkın Son Sözleri (1995)

& Zambak ve Yontu (1997, Öteki Yayınları)

& Borges’in Eli (1998, Halkevleri Yayınları)

& Teneşirde Ten (2002, Suteni Yayınları)

& Ülke Dilsiz Kapanıp Yüzüstü (2009, Edebiyat ve Eleştiri Yayınları)

2011-05-22T18:27:00.003+03:00

MEHMET SARSMAZ

(25 Eylül 1965, İzmir - )

Korhan Aytüzün, Sunel Atasümer, Büyük İskender, İsmail İzmirli ve Mehmet Sağlam imzalarını da kullandı. İşçi Gülfiye Hanım ile işçi Ahmet Sarsmaz’ın oğlu. İlk ve orta öğrenimini İzmir’de tamamladı. 1987 yılında Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'nü bitirdi. 1989 yılından bu yana felsefe öğretmeni. Edebiyatçılar Derneği üyesi. İzmir’de yaşıyor; evli ve bir çocuk babası.

Teos (1992-93, 7 sayı), Dördüncü Yeni (1994-99, 12 sayı), kişisel şiir postası mEhMeTsArSmAz (1998, 2 sayı), Yenibinyıl Şiir (2001-2002, 8 sayı), dünyanın bütün sabahlarının tek sayılık dergisi Hakiki Son Kişot, Dört Renk ( 2005-2006, 4 sayı) dergilerini çıkardı.

İlk şiiri "Miraç Yaprakları" 1990 yılında Taşra dergisinde çıktı.

Şiirleri, yazıları, çevirileri ve söyleşileri Agora, Akatalpa, Bahçe, Cumhuriyet Kitap, Çağdaş Türk Dili, Deliler Teknesi, Denizsuyukasesi, Dördüncü Yeni, Dört Renk, Düşün, Edebiyatta Üç Nokta, Gazete Ege, Gazete S, Gösteri, Güldiken, Hakiki Son Kişot, Hece, Heves, İle, İspinoz, İzlek, Kıyı, Kurgu, Öküz, Özgürses, Patika, Sonsöz Halkın, Şiir Ülkesi, Şiir-lik, Şiirden, Taşra, Teos, Türk Dili, Ücra, Varlık, Yeni Biçem, Yenibinyıl Şiir, Zalifre Yazıları, Zinhar, vb. gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Ödülleri: "Yarımada Geceleri" ile 1995 Çeşme Yarımada Oyunları Şiir Yarışması (ikincilik), P=we2 ile Kocaeli Üniversitesi Şiir Okulu Akademik Ödülü (ikincilik).

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& Eylül Gülü (1991, Rind Yayınları, İzmir)

& Aktinya (1993, Teos Yayınları, İzmir)

& Poems & Şiirler (Thomas Steele Drach ile ortak kitap; 1994, Teos Yayınları, İzmir)

& Yok Kitap (1996, Teos Yayınları, İzmir)

& P=we2 (1998, Teos Yayınları, İzmir, 32 s.)

& Otuz Altı Yaş (2001, Yenibinyıl Şiir, İzmir)

& KimliksiZ Kitap (2004, Ücra Yayınları, Konya)

& Büyük Başarısızlık (2007, İlya Yayınları, İzmir)

& Mehmet Sarsmaz Cumhuriyeti (Toplu şiirler; 2009, İlya Yayınları, İle Şiir Dizisi; 10, İzmir, 352 s.)

Romanları:

& Kırmızı Dokuzlu (1999, Teos Yayınları, İzmir)

Felsefe Kitabı:

& Sözcükbilim (2003, Teos Yayınları, İzmir)

Kaynaklar:

1. http://mehmetsarsmaz.blogcu.com/

2. Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi Cilt II / 2001, Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, İst., s: 721

SELAMİ KARABULUT

2011-02-15T23:41:00.000+02:00

SELAMİ KARABULUT

( 15 Şubat 1970, Aktaş Köyü, Artova / Tokat- )

Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi’ni bitirdi. Ankara’da yaşıyor.

Şiirleri, yazıları ve söyleşileri Akatalpa, Cumhuriyet Kitap, Çıkın, Damar, Dize, E, Eliz Edebiyat, Hürriyet Gösteri, İle, Kavram Karmaşa, Kum, Kurşun Kalem, Kül, Mühür, Patika, Sincan İstasyonu, Sonsuzluk ve Bir Gün, Şiir Ülkesi, Şiiri Özlüyorum, Varlık, Yaratım vb. gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Ödülleri: 2000 yılında Muzaffer Tayyip Uslu Şiir Ödülü’nde birincilik; 2001 yılında Cemal Süreya anısına verilen Hatay Şiir Ödülü’nde üçüncülük; 2002 yılında Hasan Bayri Şiir Ödülü’nde ikincilik; SES 5. Kültür Sanat Şiir Ödülü’nde birincilik; 2005 yılında Uluslararası Altın Safran Şiir Ödülü’nde birincilik ve “Yarım Kalan” adlı dosyasıyla 2009 Behçet Aysan Şiir Ödülü’nü (Ödülü Erol Özyiğit’in “Huy Defteri” adlı kitabıyla paylaştı.) kazandı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& İz ve Kaçak (2003, Ses Yayınları)

& Kendine Kırgın (2007, Başak Yayınları, İst.)

& Yarım Kalan (2010, Digraf Yayınları, İst., 70 s.)

YAPRAK ÖZ

2011-02-15T22:51:00.000+02:00

YAPRAK ÖZ

(11 Aralık 1973, Zonguldak - )

TED Zonguldak Koleji ve İstanbul Üniversitesi Amerikan Kültürü ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi. İngilizce öğretmeni olarak görev yapıyor ve İstanbul’da yaşıyor.

Şiirleri ve çevirileri 1997 yılından bu yana B(aşk)a, Poetik’us, Şiir-Oku gibi dergilerde yayımlanmaktadır.

Literature Across Frontiers edebiyat derneği ve Delta Yayınları işbirliğiyle düzenlenen Word Express projesinde yer aldı ve Avrupalı genç şair ve yazarların eserlerini Türkçe'ye çevirdi.

Ödülleri: “Şiirli Müzik Kutusu” adlı kitabı 2010 Cemal Süreya Şiir Ödülleri’nde kitap dalında başarı ödülü aldı.

Yapıtları:

Şiir Kitapları:

& Fırtına Günlüğü (2006, Yitik Ülke Yayınları, İst.)

& Şiirli Müzik Kutusu (2009, Yitik Ülke Yayınları, İst., 56 s.)

Katkıda bulunduğu kitap:

& 80’lerde Çocuk Olmak (Hazırlayan: Kadir Aydemir; 2010, Yitik Ülke Yayınları, İst.)

TEMREN DERGİSİ ÇIKIŞ BİLDİRGESİ

2011-02-10T22:17:00.001+02:00

Şiir Kendine Karşı Bile Devrimcidir!

Şiir: Devrimcidir; hiçbir zaman devletle aynı yörüngede yol almamıştır ve hiçbir iktidara boyun eğmemiştir, eğmez. ‘Hayır’ demenin erdemini bilir. Karanlığa karşı yakılan çerağdır. Mazlumun yanında zalimin karşısındadır. Yasa koyucuların ve statükocuların çıkarlarına ters düşer. Çünkü edilgin değil eylemcidir. Hiçbir doktrinin parçası değildir. Kendi coğrafyasının kültürel motiflerine göre şekillense bile iç dinamikleri bakımından evrenseldir. Geleneği yok saymaz ama geleneğin devamını reddeder.

Yukarıda belirttiğimiz şiirin niteliklerini gözeterek Temren Dergisi doğuyor. Temren Dergisi olarak mevcut sisteme genç ve dinamik şiirlere ağırlık vererek müdahale edeceğiz. Bunu yaparken ustalarımızla da işbirliği içine gireceğiz. Biz biliyoruz ki sosyal ve siyasal hayatımızda olduğu gibi şiirde de kaos ortamı oluşturulmaya çalışılıyor. Gençleri bunalımlı, benmerkezci, hayattan kopuk ve mekanik bir şiir aranışına iten anlayışa karşı çıkıyoruz. Şiirde ‘saf çıkarcı eğilim’ evresini kabul etmiyoruz. Biz, şiirin iyi çocukları da olmayacağız. Çünkü Şiirin cemaatleştirilmeye, geri götürülmeye ve bir elit zümrenin malı haline getirilmeye çalışıldığı dönemlerde uslu olmamak uslu olmaktan iyidir. Bizim amacımız ‘iktidara oynamak’ değil iyi şiirin yaygınlaşmasına katkıda bulunmaktır.

Temren Dergisi insandan yanadır. Kapitalizmin insani olan her şeyi erozyona uğratmasını şiirin gücüyle engellemeye çalışacağız. Zira biz hiçbir şey yapmamaktansa “ safımız belli olsun için yangına ağzında su taşıyan karınca’’ olmayı yeğleriz.

‘Heveskâr’ bir dergi değiliz. Edebiyat ve Şiir dünyamızda süregelen yanlışları düzeltmeye ve gördüğümüz eksiklikleri yazar, şair ve okur işbirliği ile gidermeye çalışacağız. Temren dergisi söyleyecek sözü olanların dergisidir. Söyleyecek sözü olmayan, pasif kişilikli, toplumsal duyarlılıktan yoksun kişilerle Temren’in ve onların da Temren’le bir işi, ilişiği olamaz.

Bir başka amacımız da; iyi yazan genç şair ve yazarlarımızı öncelemek, onların seslerini daha etkin bir şekilde duyurmaktır. Çünkü gelecekte edebiyatımızı ve şiirimizi geliştirecek, sürdürecek, olan gençlerdir. Temren dergisi ilk sayıdan itibaren genç şair ve yazarlara ve her zaman genç yazan ustalara sayfaların açıyor.

Temren dergisi olarak anlayışımız ‘Şiir kendine karşı bile devrimcidir!’

Muammer Can

YAZILI KÂĞIT YAYINLARI'NIN İLK KİTAPLARI YAYINLANDI.

2011-02-09T21:13:00.000+02:00

Abdülkadir Budak tarafından kurulan Yazılı Kâğıt Yayınları'nını ilk üç kitabı yayınlandı.
Yayınlanan ilk kitaplar;
Mahmut Temizyürek'in "Gölgesi İnsan Bedeni Doğa" bir şiir üzerinden poetika denemeleri ile
İlkiz Kucur'un "Ama Ben İlkizim" ve Ramazan Teknikel'in "İncirin İkinci Tadı" adlı şiir kitapları.

Yazılı Kâğıt Yayınları'na yayın hayatında bir şiir okuru olarak başarılar diliyorum.