ŞAHİNLER, EMRE (10
Nisan 1989, Kartal / İstanbul - )
Aslen
Trabzon Maçkalı. Asıl adı Yunus Emre Şahinler. Şiirlerinde Yunus Emre Şahinler
ve Y. Emre Şahinler imzalarını da kullandı. 2007’de Çırağan Lisesi’ni, 2013’te
İstanbul Aydın Üni. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’ni bitirdi. 2012’de
Polonya’da Wroclaw School of Banking’de öğrenim gördü. 2013’te Avusturya’da
Alpen Adria Üniversitesi’nde lisans eğitimini tamamladı. 2019-20 yılları arasında Çekya’da kaldı. 2023
yılında Gebze Teknik Üniversitesi’nde yüksek lisans eğitimini tamamladı. İstanbul’da
yaşıyor.
İlk şiiri
2010’da Sivas’ta yayınlanan Poyraz dergisinin Eylül sayısında yer aldı.
Şiirleri ve yazıları; Agos Kitap,
Akatalpa, Akköy, Akşam Kitap, Artful Living, Barbarları Beklerken, Caz Kedisi,
Ekinsanat, EK Eleştirel Kültür, Eliz Edebiyat, Fora, Gard, Gediz, Hâr,
Karahindiba, Karangu, Kıyı, Kurşun Kalem, Lacivert, Mor Taka, Mühür, Natama,
Orlando, Panoptikon, Patika, Poyraz, Radikal Kitap, Sınır, Şair Çıkmazı, Şiiri
Özlüyorum, Temren, Tmolos Edebiyat, Varlık, Yeni E vbg dergi, fanzin ve
gazete eklerinde yayımlandı. Arkadaşlarıyla birlikte Babylon Şiir Kenti dergisini (12
sayı) çıkardı. Şiirleri Çince, Ermenice, Farsça ve
İngilizceye çevrildi.
Ödül:
“Porselen Güvercin” adlı dosyası ile 2020 Gıda-İş Sendikası Sennur Sezer Emek ve
Direniş Jüri Özel Ödülü’nü aldı.
Yapıtları:
Şiir: *Ölü Mızıkacılar Diyarı, İst.: Mühür Kitaplığı, 2013 *Repertuvar,
İst.: Anima, 2018 *Porselen Güvercin, Ank.: Klaros, 2020 *İki Yalnız Yolcu, (Çağın
Özbilgi ile birlikte), İst.: Metinlerarası Kitap, 2025
Kaynaklar:
e-mail: 3 Mart 2026
*Yayına Hazırlayan: Şükrü Kırkağaç
*4 Mart 2026 tarihinde güncellendi.
KARABATAK
1.
Bir
haziran soluğu
matemli
gece, ıslak tütün rehası
ve
ceviz ağacının yaprak hışırtısı
dallarında
ürkek serçe çırpar
yazgısını
rüzgarın koynuna
2.
Kaldırım
boyunca misket oynayan çocuklar
reçelli
ekmekleri var, yüzleri kir pas
akşam
ezanı eve dönüş
telkinine
sadık yaramaz çocuklar
lastik
toplarına diken battığından bu yana
toprak
sahayı mesken bilen çocuklar
3.
Tek
tek selamlaştık deniz üstünde
uçuşan
delikanlılarla
fecre
yakın, çözüldü halatları
balıkçı
teknelerinin
ve
kozasından çıkmayı
bekleyen
kelebekler gibi
sevindi
deniz
4.
Akşam
olur yeniden
deniz
çocuk, tekneler kayıp
bense
karşı kıyıda
yaralı
bir karabatak
çırpınıyorum
dalga üzerinde
KÜL EŞİĞİ
1.
Önce
gülüşlerini sildi zaman
sevda
filizlendi, dizginleri kopuk
2.
Şose
kenarlarında yitirildi aşk
ramak
kaldı, tutuşur ölüm
3.
Sessizliğin
yükledi tufanını
dizelerin
öksüz, ahengi yitik
4.
Kelebek
çıkmazı sardı hüznü
pırıltılar
giz, son soluğu rüzgarın
5.
Ateşe
düşen gölgesi karanfilin
yanmak..
yanmak.. kül eşiği zaman
6.
Sevda
çiçekleri sarardı soldu
öldürdü
yağmur cennet çiçeklerini
SİZİN EVİN LAKIRDILARI
Anne!
Sarkıt
beni balkonundan
kirli
lüver zamanın
sakallarımı
yadırgar mı dersiniz?
-tahterevalli
çocukları
logar
kapaklarına adı düşmüş yosma
pek
kırılgan,telaşlı..
Haliç’in
boynuna asılı sandalları kaybetti
şehvetini
asla!
yapışkan
tenler haritasında
denize
kadeh kaldıran küstah bir liman
çapkınlığı
karşı kıyıda
savaş
çığırtkanlığı
kızların
göğsünde;fora
savaşa
hazır ve nazır deniz
ağzının
yamacına iliştirdiğim
körpe
dudaklarım
tutkusunu
çılgın barikatlardan alır
kızıl
gök ile öp beni!
proletaryanın
alnından
şişşşştt..sessiz
ol..
bir
kentin ateşe verilmesine şahit
sizin
evin lakırdıları
*Şiirler, şairinin izniyle yayınlanmıştır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder