(15 Temmuz 1969,
Sivas - )
Gazi Üniversitesi Bolu Meslek Yüksekokulu (1985) ve Yıldız Üniversitesi Mimarlık
Fakültesi mezunu (1992). Halen yurtdışında özel bir firmada çalışıyor.
Şiirlerinde
doğa, birey ve toplum ilişkilerini irdeleyen şair; “Şiir, bu savaşımda trajedi
ile tutkulu aşk arasındaki gelgitlerde anın izi olarak hayatımızdaki yerini
alır. An unutulabilir, ancak izi bizde kalır ve bir kök misali gelecek
nesilleri besler’’ diye özetliyor şiir anlayışını. Şiirlerini, ruhundaki sesi
akıl süzgecinden geçirerek, fazla sözcüklerden arındırılmış sade bir dille
kuruyor.
Yapıtları:
Şiir
Kitapları:
& İster İstemez (Ulusal Yayınlar)
& Çekişmeler (Komşu Yayınları, Delisarmaşık Kitapları,
İst., 56 s.)
& Siyah / Beyaz (2011, Komşu Yayınları, Delisarmaşık
Kitapları, İst., 64 s.)
& Damlalar (2017, Komşu Yayınları, Delisarmaşık Kitapları,
İst., 72 s.)
Şiirlerinden
Seçmeler:
*****
…
Öfkeye kapılmış
kulak vermez iniltiye
çakal sürüsü.
Öyle alaycı, çöker
yitirdiğim duygu cesetlerine.
Aralık akşamındayız.
Uzayıp giden gece,
zengin karanlık,
tanımlanmış hüzün:
Nesli tükenen uygarlık
Boynumdaki ağırlık.
…
“İster
İstemez” adlı kitabından
BEN
ÖLÜRÜM
Binbir hayat
Bana bağışlanan.
Sen bitme:
Ben ölürüm.
Kaygısız incittiğim karınca,
eşinden ayırdığım kınalı keklik,
ateş ettiğim yaralı karaca,
sen inleme:
Ben ölürüm.
Boynun büktüğüm sümbül,
bahçemdeki yaşlı nilüfer,
dalından kopardığım gül
sen solma:
Ben ölürüm.
Bağımdaki iğde kokusu,
Dalımdaki limon sarısı,
Havamdaki ozon kokusu
Sen bitme:
Ben ölürüm.
Ninnisini unuttuğum kavak,
gölge ettiğim koca çınar,
ateşe verdiğim çıralı çam
sen yanma:
Ben ölürüm…
Ağız açmış yalvarmakta göğe,
ölü bir çöl
olmuş, kısır, çorak...
Kapılmış sarı bir sele, gider
derisini soyduğum toprak.
Sen gitme:
Ben ölürüm...
Bu doğmalar, bu nefesler,
yaşamak döngüsü.
Suretim sonsuzluk
Sen yaşa
Ben ölürüm..
“Siyah
/ Beyaz” adlı kitabından
ÇEKİŞMELER
(boğuk
bir sesle derin bir ah çeker gibi)
Erdemli;
-Benim zavallı hayatımın
yılanlar için bir değeri yoktur!
İşte ben!
Geldim!
Hiçbir şey söyleyemeden
Gittim.
Ben de
Kendi gönlümde bir yiğittim.
(şaşkın
ve çaresiz)
Us;
-Tozlu bulanık havalarda
dadanır bana
binbir türlü bit…
Söz yolun şaşar,
ses vıcık vıcık,
sakız çiğner kaldırımlarda,
dırdır eder, susmaz azıcık…
(erdemliye)
aykırı
ve asi şair;
-Git buralardan
Ey billur sesli cenin
Durma git!...
Yanağından süzülen, senin
O ıslak düşüşü
Ben
Asi bir öpüşle akladım.
Ben o görünüşü
Beyaz kaplı kitapta sakladım.
…
“Çekişmeler”
adlı
kitabından
DİLİ YOK
Hangi yürek can verdi toprağa!?
Dili yok ki dağların...
Nasıl anlatırım şimdi ben,
beni soran çocuğa?...
Dili yok ki horlanmış sfenkslerin,
yeraltında gömütlerin,
kaybolmaların...
Yanıp kül olmanın Sivas’ta!
Dili yok...
Sonsuz teşekkürler
Omuzunda yüceldiğim acıya
Kardeş kurşunuyla gelen...
Maraş’ta, Çorum’da, Sivas’ta...
Neyim ki ben!?...
Çeyrek yüzyıllık ömrümde
‘’canlı bombalar’’ yaratmışım
Paralanmanın dili yok!...
Yalnızlık da diriliyor utancımla...
Yürek kabarır
Ümit vermek ister sevdaya
Unutulmuşluğun dili yok!...
Kalem ağlar
Kara bir şiir gömülür sessizliğe
Puslu bir gecede.
Unut(tur)mamak için yaşanmış her şeyi
UNUTMA!..
Sessizliğin dili yok-tur!...
“Çekişmeler”
adlı
kitabından
GECE
- GÜNDÜZ
Gün doğar,
Gecenin
Sırası gelir…
Çıkarır gölgesini
Gider!
… dağlar!
geceleri kara giyinir
gündüz hayat…
“Çekişmeler”
adlı
kitabından
İNME-LER
-
…
Ne yapacağımı bilmem,
dilimse bilmez adlandırmayı,
sesim çıksa da
Anlamsız.
…
Kimsesiz bir kulum ben, bak!
Kurbanıyım bunca hamlığın, ne diye?
Bütün bunları değiştirmekten uzak
Yürek kemiririm çaresizliğe.
Çarem:
Karanlık…
…
“Siyah
/ Beyaz” adlı kitabından
İSTER
İSTEMEZ
Soğuktur bu!
Çıkagelir sonbahardan.
Çalar kapımı
ıslığını çala çala.
Oysa ben!
Çıplak, ateşsiz
Üşürüm.
Açlıktır bu!
Ortak suçu
Göğün ve yerin.
Kısır toprak
habercisi oruç günlerinin.
İzin isterim leş kargalarından
Bebeğe ayrılan aş’a
Ve ben
- dayanmaz
yüreğim -
ağlarım...
Savaştır bu!
Gelir..
Gelir ta uzaklardan...
Gökten zembille değil
‘’umursamaz insan’’ emriyle gelir.
Allı turna değil ki bu
Kendisine ‘’ HOŞGELDİN! ’’ denen.
Ve ben
ölürüm nedensiz.
-
kazmazlar mezarımı -
“İster
İstemez” adlı kitabından
SENİ
DÜŞÜNÜRÜM
- I -
Yıldızları henuz aydınlanan
her sabah
selam vermeden
gelip gecersin,
gölgesiz.
Susarak katlanırım gidişine!...
Gözlerim lekeler de yüzünü
aldırmazsın varlığıma,
boşlukta
yankılanır sessizliğim,
sığınırım
en küçük umut ışığına...
Ne zaman konuşşan
yakalarım sesini.
Usulca
yürek kemiririm uzaklığına.
Uzanır ürkek bakışlarım kirpikler arasından
yol arar
selamına...
Yeni sözcükler bulurum senle
Birbirini tamamlayan...
Sensiz
Bir ezgiye tutkuluyum:
- Bütün bunlar
Benim başımdan geçti oooy!
Dağ başından değil...
Vaaay! Ben taş olaydım!...
- II -
Hep içimdesin
hem de dışımda.
nefesini soluduğum zamanlar
ısınır gözlerim.
Herşey bana sıcak!...
Mısralar telaşla dolanır dilime
bulamam anlatacak...
Hesab ederim her akşam...
Ne kadarda uzamış
sensizliğin dilimi...
Kime yanayım şimdi ben!
aşka hasret ezgimi:
- Geceye senle susardım
sense
bilirdin
sessizliğin
sonu olmadığına,
usulca
sokulurdun koynuma.
Bizi yaşayan hüzün
Dadanır bana her gece
Senle dolu hayallerle:
- Anımsarım
sensiz
gecen zamanı,
gözkapaklarım
kayar,
dalıp
gider sensizlik
ve
ben
direnirim
uykuya
seni
düşünürüm.
“Damlalar”
adlı
kitabından
SIZAN
DAMLALAR
Aldığın nefes dolar içine...
Lacivert bir yaz gecesi
bir yıldız kayar
tasası
dolar içine...
Bir kitap okursun, hikayesi dolar içine
Düşersin onulmaz bir aşka, ateşi dolar
içine
Bir bebek doğar, sevinci dolar içine.
Birikir, birikir, birikir yıllarca...
Sevdiklerin ölür; acısı dolar içine...
Sömürülürsün, ezilirsin,
kafanı sokacak dört duvarın olmaz,
yadırgarsın doğduğun, yaşadığın toprakları
isyanın dolar içine.
Birikir, birikir, birikir yıllarca...
Sığmaz olur birikimler artık gövdeye
taşar...
Her yürek kendince taşar.
Kimi derya olur coşar
Kimi nehir olur akar.
Kimi fırtına, kimi de damla!
Sanat olur, isyan olur, aşk olur
Dert olur, derman olur, akar...
Yüreğinden parmaklarının uçlarına
Bir yol bulur akar.
Derinliklerinden kaynayan
her söz, her tını,
sızan
damlalar...
“Damlalar”
adlı
kitabından
YALNIZLIK
TÜRKÜSÜ
- I
–
Bir ömür dalsam derinliğine
Dibi bulunmaz yalnızlığın...
Sessizlik sesim oldu
Kimseler duymaz.
İmge
olup düstüm kağıda
Kimseler anlamaz...
Yalnızlık
Boşlukta bir yolculuk anı
rastlamam öteki kendime.
Uzaktan parlayan dostun selamı
derman olmaz derdime.
Bir tek kendimleyim, bir de düşlerimle...
Dalıp gitmeler düeti
Paralar gecelerde uykularımı.
Sevişmeler adeta puslu bir aşk silüeti
Çözmez utangaç yanımı.
Bir
yanımız çoğulsa,
öteki
yanımız yalnızlıkmış, menem
İkisi de bizim için.
Bana düşen yalnızlık, ne edersem edem.
Demek ki kusurluyum
Çok sesli çokluğun bahçesinde.
Sokak sokak dilenen
Uyuz bir it
yalnızlığı yüreğimde.
Bir ömür dalsam derinliğine
Dibi görünmez yalnızlığın.
- II
–
Yalnızlığın sonu yokmuş!..
Yalnızım
yığınlar içinde de
Ay gibi yalnız, güneş gibi yalnız
Gökyüzünde.
İşte! Bugün de öylesine yaşıyorum
Herşeyden uzak, herkesten ayrı.
Melankolik, kaygılı.
Her yanım sancılı, her yanım sayrı.
Kalabalıklar yankısında mı,
Bir melodinin tınısında mı,
Harabede mi gömülü çokluğum?
Bir isyanın çığlığında mı,
Devirdiğim
sayfalar arasında mı, öteki yokluğum?
Kavgam da can vermez bedenime!..
Nasıl yoğruldum ben böyle?!..
Nerdesin ey öteki yarım?!..
Bir ses ver, bir şey söyle!..
Dört duvar hiçliğin içinde
Boşluğun sesi kulaklarımı tırmalar.
Ruhum yalnızlığın elinde kadavra olmuş
Yüreğimde onulmaz yaralar.
Bir meret
yapışmış yakama
Savurdukça savuruyor çaresiz bedenimi.
“Damlalar”
adlı
kitabından
*Şiirler, Battal Keskin'in izniyle yayınlanmıştır.
