GÜLAYŞE KOÇAK

(27 Mart 1956, New York /ABD -) 

Yazar, çevirmen. Ferengiz Hanım ile emekli elçi Sacit Somel’in kızı. Siyaset bilimci Prof. Sina Akşin dayısıdır. Okul öncesi çocukluğu Addis Ababa’da geçti; ilkokulu Kopenhag’da, ortaokulun bir bölümünü TED Ankara Koleji’nde okudu. Lise eğitimini Hannover’de bir “gymnasium”da alırken, Hannover Müzik ve Tiyatro Yüksekokulu’nda misafir öğrenci olarak piyano eğitimini sürdürdü. 1975'te Ankara Tevfik Fikret Lisesi’ni, 1979'da AÜ SBF Basın-Yayın Yüksek Okulu’nu bitirdi. Ankara’da Kanada Büyükelçiliği’nde on yıl, White and Case Hukuk Şirketi’nde üç yıl çalıştı. Amatör oda müziği grubuyla birlikte konserler verdi, ayrıca üç yıl boyunca Anglikan Kilisesi’nin pazar ayinlerinde org çaldı. 2003’ten itibaren öğretim görevlisi olarak İstanbul Sabancı Üniversitesi Yazma Becerileri Merkezi’nde ve daha pek çok kurumda Yaratıcı Yazma atölye çalışmaları düzenlemeye başladı. 2014’te Sabancı Üniversitesi’nden emekli oldu. Halen pek çok kurumda, çeşitli yaş ve meslek gruplarından kişilere yönelik Yaratıcı Yazma, Yaratıcı Düşünme atölyeleri düzenlemekte, öğretmen seminerleri vermekte, Etkili Yazma Teknikleri, İş Yazışmaları Teknikleri, Çatışma Yönetimi eğitimleri vermektedir. Ayrıca, 2007’den bu yana “Sabancı Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet ve Kadın Araştırmaları Forumu” kapsamında Istanbul’da ve Türkiye’nin çeşitli illerinde öğretmenlere, okul yöneticilerine ve karar mercilerine, eğitimde toplumsal cinsiyet eşitliği eğitimlerini sürdürmektedir. İstanbul’da yaşıyor; siyaset bilimci Doç. Dr. Cemil Koçak ile evli ve iki çocuk annesidir. 

İlk çevirisi (“Eski Yunan Özlemi ve Endüstri Toplumu”, H. Arendt) Mete Tunçay’ın hazırladığı Çağdaş Siyaset Felsefecileri adlı kitapta yer aldı (İst., 1981, 223-242). Çevirilerinin yanı sıra Mahsus Mahal, PsikeArt, Tarih ve Toplum, Virgül gibi dergilerde makale ve kitap eleştirileri yayımlandı. Çifte Kapıların Ötesi’nde psikanaliz tedavisi sırasında “tranferance (aktarım) nevrozu”na tutulmuş bir kadının yaşadıklarını, çevresini ve iç dünyasını anlattı. Günlük ve mektuplardan oluşan roman içten, coşkulu ve yalın diliyle dikkat çekti. İkinci romanında ise müzikal bir atmosfer içinde kadın-erkek ilişkilerini irdelediği belirtildi. 

Yapıtları: Roman: Çifte Kapıların Ötesi, Oğlak, İst.: 1994; Gözlerindeki Şu Hüznü Gidermek İçin Ne Yapmalı?, Oğlak, İst.: 1999; Topaç, Kanat, İst.: 2004; Siyah Koku, YKY, İst.: 2012. 

İnceleme: Yaratıcı Yazmanın Hazzı, Alfa, İst.: 2013.

Deneme: Denemedi Demeyin, Alfa, İst.: 2017.

Masal: Fare ve Lasi'nin Maceraları, Alfa, İst.: 2018.

Çeviri: Gotthard Jaschke, Türkiye Kronolojisi (1938-1945), TTK, Ank.: 1990; Raymond Geuss, Kamusal Şeyler, Özel Şeyler, YKY, İst.: 2006.

Kaynaklar: E. Ergu, “Yeni Bir Yazar: Gülayşe Koçak”, söyleşi, Sabah, 8 Ocak 1998; İskender Savaşır, “Yalom’un Sorduğu Yanlış Soru: ‘Siz Kimsiniz?’”, Virgül, S. 30, Mayıs 2000, Yapı Kredi Yayınları internet sitesi, erişim tarihi: 27 Şubat 2020, İletişim Yayınları internet sitesi, erişim tarihi: 27 Şubat 2020. 

SEMİH GÜMÜŞ

(3 Mart 1956, Ankara - )

Eleştirmen, editör, yayıncı. Ayşe Hanım ile esnaf Muhsin Gümüş’ün oğlu. Ankara Fen Lisesi ve Gazi Lisesi’nden sonra AÜ Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdi. Yarın dergisinde genel yayın yönetmenliği (1981-85), Kavram dergisinde yayın kurulu üyeliği ve Adımlar dergisinde yazı işleri müdürlüğü yaptı (1989-90). Adam Yayınları’nda çalıştı; Adam Öykü dergisinin genel yayın yönetmenliğini yaptı (1996-2005). Bir yıl Defne Yayınları’nı yönetti. 2006 Aralık ayında Notos dergisinin yayın yönetmenliğini üstlendi. Günışığı Kitaplığı'nda Köprü Kitaplar dizisinin editörlüğünü yapıyor. PEN Yazarlar Derneği ve Edebiyatçılar Derneği üyesi. İstanbul ’da yaşıyor; evli, bir çocuk babası. 

İlk yazısı 1981’de Yazko Edebiyat’ta çıktı. Bu tarihten itibaren yazınsal eleştirinin sorunları ve roman sanatıyla düzenli bir düşünsel ilişki kurmaya ve yazmaya başladı. Eleştiri ve denemeleri ile söyleşileri Adam Öykü, Adam Sanat, E, Kitap-lık, Milliyet Sanat, Notos, Radikal Kitap, Varlık, Yazko Edebiyat gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı. Yeni Yüzyıl, Gazete Pazar ve Radikal gazetelerinde spor yazıları yazdı. Roman Kitabı'na yazdığı “Yazının Zoru ve Bir Eleştiri Arayışı” başlıklı önsözde “Eleştiri yazısı, yazarının ayırt edici dilini, biçemini, hatta düşünsel kurgusunu taşımalıdır; öyle ki, okuru ‘güzel ’ bir yazı okuduğunun da farkında olsun. Yoksa kurmacanın gücü karşısına daha baştan yenik çıkacak demektir” görüşünü dile getirdi. Vüs’at O. Bener"in roman ve yazın dünyasını Kara Anlatı Yazarı Vüs'at O. Bener (1994); Adalet Ağaoğlu’nun roman dünyasını Yazının ve Tarihin Bilinci (1994), Başkaldırı ve Roman (1996) adlı kitaplarında irdeledi. Yazının ve Tarihin Bilinci (1994) ile Başkaldırı ve Roman (1996) adlı iki kitabının gözden geçirilmiş yeni basımı 2000 yılında Adam Yayınları'nda "Adalet Ağaoğlu'nun Romancılığı" adıyla yayımlandı.

Ödül: Başkaldırı ve Roman ile 1997 Cevdet Kudret Eleştiri Ödülü. 

Yapıtları: Eleştiri, İnceleme: Roman Kitabı, Adam, İst.: 1991; Kara Anlatı Yazarı Vüs’at O. Bener, YKY, İst.: 1994; Karşılıksız Yazılar, Adam, İst.: 1994; Yazının ve Tarihin Bilinci, YKY, İst.: 1994; Başkaldırı ve Roman, Oğlak, İst.: 1996; Öykünün Bahçesi, Adam, İst.: 1999; Adalet Ağaoğlu'nun Romancılığı, Adam, İst.: 2000, Puslu Ada, İş Bankası, İst.: 2002; Yazının Sarkacı Roman, İş Bankası, İst.: 2003; Eleştirinin Sis Çanı, Can, İst.: 2008; Modernizm ve Postmodernizm, 2010; Öykünün Kedi Gözü, Can, İst.: 2010; Çözümleyici Eleştiri ve Yazar Olabilir miyim?, Notos, İst.: 2012; Edebiyat ve Yeni Zamanların Kültürü, Can, İst.: 2013; Romanın Şimdiki Zamanı, Can, İst.: 2014; Okumak ve Yazmak, Notos, İst.: 2014

Deneme: Futbol ve Biz, Can, İst.: 2000; Yazarın Yalnızlık Burcu, Doğan Kitap, İst.: 2005.

Roman: Yalnızlık Kime Benzer, Can, İst.: 2017; Belki Sonra Başka Şeyler de Konuşuruz, Can, İst.: 2015.

Derleme: Türk Yazınından Seçilmiş Kısa Öyküler, Adam, İst.: 1992; Türk Yazınından Seçilmiş Aşk Öyküleri, Adam, İst.: 1993; Türk Yazınından Seçilmiş Hayvan Öyküleri, Adam, İst.: 1993; Fethi Naci’ye Armağan, Oğlak, İst.: 1997; Öykülerde İstanbul, Türkiye İş Bankası, İst.: 2000; Aşk Öyküleri, Adam, İst.: 2003; Ömer Seyfettin, İlk Cinayet-Öyküler, Adam, İst.: 2003; Dikkat Kırılacak Eşya, Günışığı Kitaplığı, İst.: 2007; Ay’ı Boyamak,  Günışığı Kitaplığı, İst.: 2007; Öykünün Şimdiki Zamanı, İst.: Notos, 2007. 

Kaynaklar: Necatigil, İsimler, 177; Kurdakul, Sözlük, 315; TBEA, c. I, 1. bas. 2001, 380-381/3. bas. 2010, 468-469; Can Yayınları internet sitesi, erişim tarihi: 26 Şubat 2020; Günışığı Kitaplığı internet sitesi, erişim tarihi: 26 Şubat 2020; Notos Kitap internet sitesi, erişim tarihi: 27 Şubat 2020.

MEHMET DEMİREL BABACANOĞLU

Asıl adı Mehmet Demirel. M. D. Babacanoğlu imzasını da kullandı.  Zeynep Hanım ile berber Hacı Yusuf Demirel’in oğlu. İlkokulu doğduğu köyde okudu, 1965'te Düziçi İlköğretmen Okulu'nu bitirdi.  1988’de ön lisans eğitimini tamamladı. Bolu, Amasya, Silifke, Tarsus ve Adana ’da öğretmenlik yaptıktan sonra 1996 ’da emekli oldu.
Yeni Adana, Hürsöz gazeteleri ile Güney, Klas dergilerinin sanat yönetmenliğini yaptı. Ağustos 1992- Aralık 2007 arasında yayınlanan Aykırısanat dergisinde (87 sayı) etkin görev üstlendi. Edebiyatçılar Derneği, Çukurova Edebiyatçılar Derneği, Yeni Kuşak Köy Enstitüleri Derneği, Tarsus Şair Yazarlar Derneği ve Adana Yaşam Sanat Derneği üyesidir. Adana’da yaşıyor; evli, dört çocuk babasıdır.
İlk şiiri Aklı Kara Mart 1963’te Adana-Kadirli’de çıkan Heybe dergisinin 3. sayısında yayımlandı. Şiirleri;  abece, Adana Edebiyat, Akdeniz, Akköy, Aksu, Alleben, Antalya, Atatürkçü Yol, Aykırısanat, Bay, Berfin Bahar, Beşparmak, Bölgenin Sesi, Bulancak, Cumhuriyet Kitap, Çağdaş Türk Dili, Çalı, Çele, Çıtlık, Damar, Damla, Devrek Postası, Dört Mevsim, Düşün, Edebiyat Gündemi, Eflatun, Ekspres,  Evrensel Kültür, Gölge, Güncel Sanat, Güney, Güney Medya, Heybe, Hürsöz, İçel Kültürü, İçel Sanat Kulübü,  İlkhaber, İmece, İnci, Kar, Karaisalı, Kırkmerdiven, Kıyı, Klas, Maki, Meltem, Minevra, Ocak, Ozan, Öğretmen Dünyası, Sanat Dünyası, Sincan, Su, Tay, Tersakan Toros, Tını, Toros, Turunç, Yaşam Sanat ,Yazıt, Yeni Adana, Yöneliş gibi dergi, gazete ve eklerinde yayımlandı. Dört Oyun adlı oyunu, 1999 yılında Ankara, İzmir, Anamur’da sahnelendi. “Karacaoğlan’dır” adlı şiiri, Mayıs 2013’te besteci Mesut Eray tarafından bestelendi. Şiir ve öyküleriyle çeşitli ödüller aldı.
Ödül: “Aklı Kara” ile 1963 Heybe Dergisi Şiir Ödülü'nü; “Sen Bu Türküleri Neden Söylüyorsun?” ile 1990 Balıkesir Hümanist Enternasyonal Ödülü'nü; "Karanfil Kırmızıların Soldu mu?" ile Stockholm Hümanist Enternasyonal Ödülü.
Yapıtları: Şiir: Parakan, Usuk, Adana: 1990; Gül Sevgisi, Ufuk, Adana: 1991; Karanfil Kırmızıların Soldu mu?, Yazıt, Ank.: 1992;  Silah/Lan/Ma, Aykırısanat, Adana: 1998; Çukurova Kurtuluş Savaşı Destanı, 2008; Yüzsüzler Yüzünü Alsın, 2013.
Çocuk kitabı: Keman Sesleri, Öykü, Aykırısanat, Adana: 1997;  Bülbülün Sonu, Öykü, 2000; Yedinci Göğün Yıldızı, Şiir, 2006; Tepedeki Ev, Öykü, 2007.
Derleme: İnsan Hayranıyım, Â. Haydar Aslan-Yaşamı, Şiirleri, Adana Büyükşehir Beleditesi, Adana: 1992.
Tiyatro: Dört Oyun, 1998.
Kaynaklar: TBEA, c. I, 1. bas. 2001, 269 /3. bas. 2010, 331.

AKIN OLGUN

(18 Ağustos 1975, Ankara - )

Yazar, gazeteci. Yedi yıl siyasi tutuklu olarak cezaevlerinde kaldı. Londra'ya yerleşti ve gazetecilik hayatına Sabah Gazetesi Londra muhabiri olarak başladı. Avrupa ve Birgün Gazetelerinde köşe yazarlığı yapıyor.

Öyküleri ve yazıları Avrupa, Binfikir (Belçika), Birgün, Denge (Mersin) gibi dergi ve gazetelerde yayımlandı.

Yapıtları: Öykü: Ecel Öyküleri, İkinci Adam, İst.: 2009; Kül Sesleri, Tekin, İst.: 2020.

Deneme: Karanfil Mevsimi, Fırat, İst.: 2017.

Anı: Adları Saklıdır, Güncel, İst.: 2006.

NAZLI ERAY

  

(28 Haziran 1945, Ankara - ) 

Öykücü, romancı. Şermin Hanım ile Anayasa Mahkemesi üyesi ve Türkiye İş Bankası dışişleri müdürü Lütfullah Bütün’ün kızı. İkdam gazetesi başyazarı Tahir Lütfü Tokay büyükbabası, Sabahattin Kudret Aksal eniştesidir. 1958'de İngiliz Kız Ortaokulu’nu, 1962'de Arnavutköy Amerikan Kız Koleji’ni bitirdi. Bir süre İÜ Hukuk Fakültesi’nde okudu; 3. sınıftan ayrılarak aynı üniversitenin Edebiyat Fak. Felsefe Bölümü’ne geçiş yaptı; felsefe eğitimini de tamamlamadan okuldan ayrıldı. Ankara'ya dönerek 1965-68 arasında Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda çevirmen olarak çalıştı. Ciddi bir sağlık sorunu nedeniyle yaşamının bir yılını hastanede geçirmek zorunda kaldı. 1968'de ikiz kızları doğunca çalışma hayatını bıraktı. 1977'de konuk öğretim üyesi olarak bir dönem ABD’de Iowa Üniversitesi’nde “Yaratıcı Edebiyat” dersleri verdi. Cumhuriyet, Güneş ve Radikal gazetelerinde “Düş İşleri Bülteni” başlıklı yazılar yazdı. 1993-1999 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisi Parti Meclisi’nde üç dönem üyelik yaptı. TYS, PEN Yazarlar Derneği ve Edebiyatçılar Derneği üyesi. Edebiyatçılar Derneği'nin kurucuları arasında yer aldı. 1990’da tiyatro ve sanat tarihçisi, bilim adamı Prof. Dr. Metin And ile evlendi, 1998'de boşandı. Ankara’da yaşıyor; iki çocuk annesi. 

İlk öyküsü liseye henüz başladığında yazdığı Mösyö Hristo (1959) olup 1960'ta Varlık dergisinde çıktı. 1973’ten itibaren öyküleri, yazıları ve söyleşileri Adam Öykü, Akşam, Cumhuriyet, Dönemeç, Gösteri, Güneş, Hürriyet Keyif, Notos, Oluşum, Radikal, Türk Dili, Varlık, Yazko Edebiyat gibi dergilerde yayımladığı “gerçekle gerçeküstü arasında köprüler kuran, masalsı öğelerle beslenen” (Behçet Necatigil) öyküleriyle tanındı. Zengin bir düş gücünün ürünleri olan öykülerinde toplumsal ve bireysel gerçeklikleri, çağrışımlarla yüklü bir dille, gerçeklikten gerçek ötesine uzanan iğneleyici, ironik bir anlatımla sergiledi. “Fantastik gerçekçilik” akımının Türkiye’deki en verimli kalemlerinden biri olarak değerlendirilen Eray, kendisini “büyülü gerçekçiliğe” yakın bulduğunu belirtir. Arzu Sapağında İnecek Var adlı romanı, 1980’lerden itibaren görülmeye başlanan fantastik anlatıların en uç örneği olarak kabul edildi. Berna Moran’a göre, yazarın farklı tarihsel dönemlerden apayrı kişileri belli bir kurgu içinde bir araya getirmesi ve romanının kahramanları yapmasındaki amacı yalnızca okuru şaşırtmak, güldürmek, sarsmak; okuyucuda bir tür şok etkisi yaratmaktır. Yazar özellikle bu romanında bir tür fotomontaj tekniğiyle “olmayacak kişileri olmayacak yerlerde bir araya getirerek, buluşturarak, öpüştürerek okuru eğlendirmektedir. Bu nedenle bu romanında ne doğa yasaları ne de kronoloji söz konusu değildir.” Fantastik, gerçeküstücü ve masalsı öğelerden bol bol yararlandığı öykülerinde yaşamdan kopmuş ya da yaşamın kıyısında kalmış insanların serüvenlerini duyarlı bir biçimde anlattı. Bu noktada gerek öykücülüğünün, gerekse öykülerindeki tiplerin Sait Faik duyarlılığına yakınlığına dikkat çeken Fatih Özgüven, Eray’ın da Sait Faik gibi öykülerinde anlattığı insanların “kentli çevrenin dışlanmışlarından”, “tutunamamış kentli bireyler” olduğunu, ancak aradaki en önemli farkın Sait Faik’in, öykülerindeki “dışlanmış”, “mutsuz” tiplere “sevgiyle” yaklaşırken, Eray’ın “ilgiyle” yaklaşmasında ortaya çıktığını belirtti. Öykülerinde halk arasında söylenen tekerlemeleri ve ninnileri de ustaca kullandı. Öyküleri ortaokul ders kitaplarında yer aldı. Bazı öyküleri İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Japonca, Çekçe, Urduca, Hintçe, Arapça, İsveççe ve Almancaya çevrildi, çeşitli antolojilerde yer aldı. 1986 yılında öykülerinden bir seçki Almanca olarak Almanya’da, Orphèe adlı yapıtı Amerika’da Teksas University Press tarafından 2006’da yayınlandı. İrfan Tözüm’ün filme aldığı “Monte Kristo” adlı öyküsü, beş ayrı yönetmen tarafından çekilen birbirinden bağımsız beş kısa öykülü filmden oluşan “Aşk Üzerine Söylenmemiş Herşey” içinde yer aldı. Pek çok öyküsü TV dizisi yapıldı. 1995-98 arasında TRT-Int’te bir sanat programı hazırlayıp sundu. 1998’de Ankara’da kişisel bir resim sergisi açtı. “Monte Kristo” ve “Rüya Sokağı” öyküleri 2005’te İtalyan yönetmen Angelo Savelli tarafından L’ultimo Harem (Son Harem) adıyla oyunlaştırıldı, İtalya ve Türkiye’de sahnelendi.

Ödül: Yoldan Geçen Öyküler ile 1988 Haldun Taner Öykü Ödülü'nü Aşk Giyinen Adam ile 2002 Yunus Nadi Roman Ödülü'nü aldı.  2009'da Türk Kütüpahaneciler Derneği En İyi Romancı Ödülü'ne, 2010'da Başkent Rotary Kulübü Meslek Ödülü'ne ve 2014'te Fantazya ve Bilimkurgu Sanatları Dernegi'nin ilk Mavi Anka Ödülü'ne layık görüldü. 2016'da Ankara Kulübü Derneği’nin ‘Ankara’ya Değer Katan Yazar Ödülü’nü, 2017'de 2017 yılında Dünya Kardeşlik Birliği Mevlana Yüce Vakfı ‘Evrensel Kardeşlikten Dünya Barışına Katkı Ödülü’nü ve 2019’da Dünya Kitle İletişimi Araştırma Vakfı tarafından Ankaralı yazarlara verilen “Sanat Çınarı Ödülü”nü aldı.

Yapıtları: Öykü: Ah Bayım Ah!, Bilgi, Ank.: 1976; Geceyi Tanıdım, Ada, İst.: 1979; Kız Öpme Kuyruğu, Ada İst.: 1982; Hazır Dünya, Kaynak, İst.: 1983; Geceyi Tanıdım /Erostratus, İletişim, İst.: 1985; Eski Gece Parçaları, Adam, İst.: 1985; Yoldan Geçen Öyküler, Can, İst.: 1987; Kuş Kafesindeki Tenor, Can, İst.: 1991; Kapıyı Vurmadan Gir, Kapital Medya, İst.: 2004;  Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler/Toplu Öyküler 1, Everest, İst.: 2016; Kız Öpme Kuyruğu - Ah Bayım Ah/Toplu Öyküler 2, Everest, İst.: 2017.

Roman: Pasifik Günleri, Ada, İst.: 1980; Orphée, Kaynak, İst.: 1982; Deniz Kenarında Pazartesi, Kaynak, İst.: 1984; Arzu Sapağında İnecek Var, Can, İst.: 1989; Ay Falcısı, Can, İst.: 1992; Yıldızlar Mektup Yazar, Can, İst.: 1993; Uyku İstasyonu, Can, İst.: 1994; Bir Yaz Gecesi, Can, İst.: 1994; Âşık Papağan Barı, Can, İst.: 1995; İmparator Çay Bahçesi, Ümit, Ank.: 1997; Örümceğin Kitabı, Can, İst.: 1998; Elyazması Rüyalar, Can, İst.: 1999; Ayışığı Sofrası, Can, İst.: 2000; Aşkı Giyinen Adam, Can, İst.: 2001; Sis Kelebekleri, Can, İst.: 2003; Beyoğlu’nda Gezersin, Can, İst.: 2005; Farklı Rüyalar Sokağı, Merkez, İst.: 2007; Kayıp Gölgeler Kenti, Turkuvaz, İst.: 2008; Marilyn Venüs'ün Son Gecesi, Doğan Kitap, İst.: 2010; Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi, Postiga, İst.: 2011; Halfeti'nin Siyah Gülü, Doğan Kitap, İst.: 2012; Aydaki Adam Tanpınar-Narmanlı Han No 390, Doğan Kitap, İst.: 2014; Rüya Yolcusu, Everest, İst.: 2016; Kayıp Gölgeler Kenti, Everest, İst.: 2016; Ölüm Limuzini, Everest, İst.: 2017; Sinek Valesi Nizamettin, Everest, İst.: 2018; Aşk Yeniden İcat Edilmeli, Everest, İst.: 2018.

Deneme: Düş İşleri Bülteni, Ümit, İst.: 1994; Ekmek Arası Rüya, Can, İst.: 2006; Gece Uçuşu, 

Anı: Tozlu Altın Kafes, Doğan Kitap, İst.: Ocak 2011;  Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni, Doğan Kitap, İst.: 2013

Özel Baskı: Kız Öpme Kuyruğu, Can, İst.: 2007.

Çocuk ve Gençlik Kitapları: Gece Çiçeği İstanbul, Doğan Egmont İst.: 2009; Naz ve Köşkteki Vampir, Doğan Egmont, İst.: 2009; Naz ve Büyülü Bahçe, Doğan Egmont, İst.: 2009; Frej Apartmanı’nın Esrarı, Doğan Egmont, İst.: 2009; Sihirli Saray, Doğan Egmont İst.: 2010; Karga Feramuz'un Aşkı, Doğan Egmont, İst.: 2011; İki Kafalı Topaç Villy, Doğan Egmont İst.: 2013; Çığlık Atan Mumya, Doğan Egmont İst.: 2013; Bir Böcek Sevdim, Doğan Egmont, İst.: 2015; Gören Gözler Duyan Kulaklar, Doğan Egmont, İst.: 2015;  Billur Ahtapot ile Mor İnci, Doğan Egmont, İst.: 2016

Katkıda Bulunduğu Kitaplar: Gece Öyküleri, Can, İst.: 2002; On Üç Büyülü Öykü, Can, İst.: 2002; Yalancı Öyküler, Can, İst.: 2003; Can Öykü Antolojisi, Can, İst.: 2009.

Hakkında Yazılan Kitaplar: Atilla Şenkon, Bütün Düşler Nazlı’dır, Can, İst.: 1998; Nihayet Arslan, Nazıl Eray Bir Okuma Denemesi, Phoenix, Ank.: 2008

Hakkında Hazırlanan Tezler: Drita Çetaku, "Nazlı Eray’ın Yapıtlarında (Oto)Biyografik Öğeler", Yüksek Lisans Tezi, Bilkent Üniversitesi, Ank.: 2005.

Kaynaklar: Necatigil, İsimler, 147; Necatigil, Eserler, 16- 17; Kurdakul, Sözlük, 258-259; Karaalioğlu, 192- 193; Özkırımlı, TEA, II, 448; Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi, c. IV, s. 1995; Fatih Özgüven, “Kentli Çevrenin Dışlanmışları”, Çağdaş Eleştiri, S. 1, Mart 1982; İzzet Yasar, “İnsanlarda Küçük Mucizeler Yaşatabiliyorsam Sık Sık, Ne Mutlu Bana”, Gösteri, S. 14, Ocak 1982; Füsun, Akatlı, “Hazır Dünya”. Milliyet Sanat, S. 98, Haziran 1984, 48; Berna Moran, “Türk Romanında Fantastiğin Serüveni”. Türk Romanına Eleştirel Bir Bakış III, İletişim, İst.: 1998, 59-74; Atilla Şenkon, Bütün Düşler Nazlı’dır, Can, İst.: 1998Gürsel Aytaç, ‘“Uyku İstasyonu’ Fantastik Bir Nazlı Eray Romanı”. Edebiyat Yazıları: 1995-2000, Multilingual, İst.: 2001, 116-118; Yıldız Ecevit; “Yetmiş Sonrası Türk Romanında Estetik Devrim” Türk Romanında Postmodernist Açılımlar, İletişim, İst.: 2001, 83-94; Cengiz Ertem, “Fantastik Edebiyat ve Aşkı Giyinen Adam", Edebiyat ve Eleştiri, S. 66, Nisan-Mayıs 2003, 73-79; Şükran Kozalı, “Bir Rüya Metni Sis Kelebekleri: Nazlı Eray”. Varlık, S. 1155, Aralık 2003,  36-38; Drita Çetaku, "Nazlı Eray’ın Yapıtlarında (Oto)Biyografik Öğeler", Yüksek Lisans Tezi, Bilkent Üniversitesi, Ank.: 2005; Özgüç, 104; Nihayet Arslan, Nazıl Eray Bir Okuma Denemesi, Phoenix, Ank.: 2008; Doğan Kitap internet sitesi, erşim tarihi: 18 Şubat 2020; Everest Yauınları internet sitesi, erişim tarihi: 19 Şubat 2020.

MAHİR ADIBEŞ

(6 Nisan 1964, Bayburt - ) 

Şair ve yazar. İlk ve orta öğrenimini Bayburt’ta tamamladıktan sonra Elazığ Fırat Üniversitesi Veteriner Fakültesi’nden mezun oldu (1984). Yine bu fakültede lisansüstü programını tamamladı (1996). Diyarbakır’ın Lice ilçesinde veteriner hekim (1986) ve ilçe tarım müdürü (1987-91) olarak çalıştı. 1996-2003 yılları arasında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nda Şap Enstitüsü müdür yardımcısı olarak görev yaptı. 2003’te İzmir Taha Tuzhane ve Gümrük Veteriner Müdürlüğü'ne müdür yardımcısı olarak atandı. ürk Veteriner Hekimleri Birliği Dergisi, Türk Veteriner Hekimleri Birliği Bülteni adlı periyodik yayınlarının genel yayın yönetmenliği ve yazı işleri müdürlüğü görevlerini yürüttü. TYB, Çocuk Edebiyatçıları Birliği ve Türksav üyesi. Evli ve beş çocuk babası. 

İlk yazısı “Sokaklar Sussun Devlet Konuşsun” 1977’de, ilk öyküsü “Top Sesi” 21 Şubat 1980’de Bayburt Postası gazetesinde çıktı. Öyküleri ve yazıları Berceste, Bizim Külliye,  Işığın Kaynağı, Kültür Dünyası, Kümbet, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Türk Yurdu, Türkiye, Veteriner Hekimleri, Yeni Kervan gibi dergi ve gazetelerde yayımlandı. “Yarenim Var Yıldızlardan” adlı öyküsü 1997’de Almancaya çevrildi ve Almanya’da hem Türkçe hem de Almanca yayımlandı.

Ödül: 1996, 1997 ve 2001 yıllarında Gönen Ömer Seyfettin Hikâye Yarışmalarnda ödüller aldı. 1997 Deutsche Welle Uluslararası Hikâye Yarışması'nda mansiyon; Ateşle Dans adlı romanıyla 2001'de Tuzla Belediyesi tarafından düzenlenen roman yaarışmasında mansiyon, 2008'de Mustafa Necati Sepetçioğlu Hikâye Yarışması'nda mansiyon, Veliaht ile 2007 Tanpınar Roman Yarışması'nda ikincilik ödülünü aldı.

Yapıtları: Şiir: Eylül Dönüşü, Altın Kalem, İst.: 2008; O Mektubu Ben Yazmadım, Sam, Ank.: 2014. 

Öykü: Gecede Sır Oldu, Sam, Ank.: 1995; Merhamet Gölgeleri, Sam, Ank.: 1997; Yarenim Var Yıldızlardan, Türdav, İst.: 1999; Ateşle Dans, Berikan, İst.: 2002; İki Kuş, Sam, Ank.: 2015; Yine Başladı Türkülerine, Sam, Ank.: 2018. 

Roman: Eylülde Soldu Bu Çiçekler, Berikan, İst.: 2002; Eşşekler Kasabası, Berikan, İst.: 2002; Veliaht, Bilgeoğuz, 2010; Şahit, Sam, Ank.: 2018. 

Çocuk Kitapları: Taşa Verilen Görev, Tutibay, Ank.: 2000; Tilki ile Yılan, Tutibay, Ank.: 2000;  Yaz Çobanı, Tutibay, Ank.: 2000; Taşa Atılan İmza, Tutibay, Ank.: 2000; Taş Oyuncaklar, Tutibay, Ank.: 2000.

Kaynaklar: TBEA, c. I, 1. Bas. 2001.

İNCİ ADALI

ADALI, İNCİ

(7 Haziran 1948, Ankara - )

1959'da Diyarbakır Ziya Gökâlp İlkokulu'nu, 1962'de Diyarbakır Ali Emiri Ortaokulu'nu, 1965'te Bartın Lisesi'ni ve 1971'de Hacettepe Üni. Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksek Okulu'nu bitirdi. 1972-75 arasında Ankara Rehabilitasyon Merkezi'nde, 1975-83 arasında Trafik Hastanesi'nde, 1983-86 arasında Yüksek İhtisas Hastanesi'nde, 1986-93 arasında Numune Hastanesi'nde çalışarak kendi isteğiyle emekli oldu. Resim ve fotoğrafçılıkla ilgileniyor. Edebiyatçılar Derneği üyesi. Ankara’da yaşıyor. 

İlk öyküsü Sanı Aralık 1976’da Sesimiz dergisinde çıktı. Yazıları; Ankara Sanat (1978), Aydınlanmanın Ezgisi 1995), Damar (1996), Kıyı (1996), Sesimiz (1977-78), gibi dergilerde yayımlandı. 1978'den itibaren TRT’de dramalar; “Arkası Yarın”, “Radyo Tiyatrosu”, “Çocuk Bahçesi” gibi kültür- eğitim programları, tarih ve edebiyat içerikli programların metin yazarlığını yaptı.

Yapıtları: Şiir: *Sugülleri, Ank.: Prospero, 1995 *Kalpsedim, Ank.: Prospero, 1997 / Radyo Oyunu: *Yüreğimdeki Diken, Ank.: Prospero, 1993 *Kapını Yine Çalacağım, Ank.: Prospero, 1994.

Kaynaklar: TBEA, c. I, 2001, 11/2010, 12-13; Orhan Tüleylioğlu,  Yüreğimdeki Diken, Milliyet Sanat, Haziran 1995; Mehmet Aydın, Ne Yazıyor Bu Kadınlar, 1995; Muhsine Helimoğlu Yavuz, Su Gülleri, Cumhuriyet Kitap, 15 Eylül1995; Öner Yağcı, Sugülleri, Kitap gazetesi, Eylül 1995; Mahmut Tali Öngören, Kapını Yine Çalacağım, Cumhuriyet, 9 Şubat 1996.

*Yayına Hazırlayan: Şükrü Kırkağaç

*Düzenleme Tarihi: 30 Ocak 2025