Gittiğim En Uzak Yer Sizdiniz / Selahattin Yolgiden

       (2015, Kırmızı Kedi Yayınevi, İst., 112 s.)

Kitaptan Bir Şiir:

DÜNYANIN TÜM SINIRLARININ KALKMASI

ne güzel her gecenin ayrı renkte yanması

binbir zorlukla açan bir çiçeğin

kokusunu en sona bırakması

bilmez misin ona doğru eğilmiştir tüm kamışlar

gök, kızlarını çekerken gölün üzerinden parça parça

akşamları açılan pencereler önünde beklenenler

gelmezler. aralık’tır: iyice gri ve karanlıktır

ne garip benden bir şeyin doğması

yemesi, içmesi, âşık olması

ellerinde çanlarla bekleyen kadınların

gezi’den dönen oğullarını kucaklaması

ne güzel bay antuan, herkesin farklı dillerle

aynı şeyi haykırması

haritaların yakılması, gözlerin kamaşması

dünyanın tüm sınırlarının kalkması

yüzleri saklı fotoğraflardaki herkesin, neden?

bir yanı sır, bir yanı iyice belli anlayana

bilmez misin, o göl kamışların annesidir

ölüm kalır geride, böyle söyleyin soranlara

ben giderdim onların yerine, böyle söyleyin onlara

Selahattin Yolgiden

Eve Geç Kaldım Yalnızlık Bekler / Selahattin Yolgiden

       

       (2013, Kırmızı Kedi Yayınevi, İst., 68 s.)

Kitaptan Bir Şiir:

MONET

yaprakları mora döndüren güneşte

küf kokan mağaralardan gelen

ışık, yalnızlığı kovalıyor akşamüstü

dünden kalan fotoğraflarda

nehirlerden balık tutanlar ölsün

deniz bir rüya gibi sunarken oltalara kızlarını

balkonlarda salınan sardunyalara söyledim

alınmayın, sizden daha güzeli yok dedim

mavinin mora döndüğü yerindeyim

paletin, öyle istekli değişmeye

yelkenliler çiziyorum; tahta köprüler,

harman yerleri, ayçiçekleri…

ölümü gerçekten istemiş olup

vakti geldiğinde vazgeçen dedem

yıllar önceden bir kutu akide şekeriyle

dikilip duruyor karşımda

baktığım her şeyi unutuyorum görmesem

yazmasam biraz daha soluyor bahçe

içinde bir örümcek durmadan

örüyor ağını kalbimin kırılan yerlerinde

tanrı bakıyor pencereden kafasını uzatıp

selam diyor, geçerken uğradım öyle.

Selahattin Yolgiden

Lacivert Bir Oyundu İkimiz Arasında / Selahattin Yolgiden

       

       (2011, Kırmızı Kedi Yayınevi, İst., 64 s.)

Kitaptan Bir Şiir:

BİRİYLE OLMANIN YALNIZLIĞI

açılır ve kapanır kapılar

her gece birbiri ardına

pencereyi aç, perdeyi çek

aynı elle.

eğer aynı eve geleceksen

yaşamak

yılışık bir gölge gibi

nereye gitsen yanında.

odadaki melekleri

görmek için

kısık gözlerle dolaşman

saydam bir kapı açıyor gecede

“ben yoktum önceden, şimdiyse

hiç olmadığım kadar varım burada

işte bileklerim, bir asma dalı kadar narin

ve yüzüm; senin aynanda…”

yağmurlar gelecektir, yakın artık

suya kavuşmanın özlemi toprakta

biriyle olmanın yalnızlığını

hep başka biriyle doldurdun hayatında.

Selahattin Yolgiden

Unuttuğum Limanlar / Selahattin Yolgiden

       (2009, Sel Yayıncılık, İst., 80 s.)

Kitaptan Bir Şiir:

İSTANBUL

aslında çocukluktu vazgeçtiğim

yol kenarında, silme nar dolu,

o ağacın yanından

bir nar bile koparmadan geçerken.

kendime minderlerden ev yaptığım

kış akşamı,

annemin anlattığı masaldan korkup

o evin içine saklanmam

bu zamana aitmiş meğer,

korkularıma sığınak yaratacakmışım.

kar yağdığında ağzım açık,

başım yukarıda koşmam sokaklarda

sonradan yanacak içimi serinletmek içinmiş.

amcam kanser olduğunda, ben götürürdüm

çapa’ya. ” hep bembeyaz bunlar, vay anasını be, ne bu..”

ah amca, takma gözünü sildiğin keten mendil

kapı arkasında kalan ceketinde unutuldu.

şimdi kar yağmıyor

ve sokaklarda başı yukarıda

koşmuyor çocuklar.

sesler, sözcükler ve görüntülerden başka

bir şey kalmadı hayatımda.

Selahattin Yolgiden

Gün Geceye Küstüğünde / Selahattin Yolgiden

       (2007, 2006 Yayınevi, İst., 72 s.)

Kitaptan Bir Şiir:

BABA TARAFI

"ben gençken merada yağmur yağardı saçlarıma,

öyle ıslanırdım, sırılsıklam hani, koyunlar güler sanırdım."

iki gün okul görse üçüncü gün hayvanlarla

"azatlı, kuzucu, abalar, dere tepe dolanırdım."

peki ya siz, selâhattin hanginiz?

radyodan türkü tutarlardı. "benim kaderime

'drama'nın içinde' çıktı. doğru be geldiğimiz

yer orası." akşamları ay ışığında salınarak

giderlerdi suya. ay ışığında yatarlardı uykuya.

peki ya siz, hatice hanginiz?

"ben başka şey bilmem ana, bu çocuğu

istemem. yarim başkası benim, beni ona ver."

yaktığı mumları beğenmedi ki erenler,

annesinin istediği çocuğa söz kestiler.

peki ya siz, naciye hanginiz?

orta boyluydu, saçlarını yandan ayırırdı

tütün sarardı babasından gizli, rüyaya dalardı

orta boyluydu, amcamdı, bir ramazan

bayramında öldü gitti bakmadan ardına.

peki ya siz, sebahattin hanginiz?

"öküzleri yemledim ana. düğüne gidicem bu gece.

şu pusta kalası yağmur bari yağmasa."

yengesinden dinlediği masaldaki o kılık değiştirmiş

kara köpek sanmıştı remzi'yi, dili tutuldu.

peki ya siz, fatma hanginiz?

bağbozumunda kandiller yaktılar bağlarda.

abladan bozma bol elbiseler, çimen kokusu.

birbirlerine sokularak uyurlardı. sabahları

buram buram tarhana kokusu.

peki ya siz, sadiye hanginiz?

üç yaşında tuttuğu abisinin elini, yıllar sonra

fikret'in eliyle değiştirdi. "günler nasıl geçerdi hala"

diye sordu k bir gün turgay'la," türkü söylerdik" dedi,

"muhabbet ederdik" dedi, "yine türkü söylerdik" dedi

peki ya siz, münevver hanginiz?

amcam, halam, teyzem, dayım

hayır, hiçbiri değilsiniz

peki, neden mi anlattım

belki birine benzersiniz.

Selahattin Yolgiden

Su Kıyısında Kimse Yoktu / Selahattin Yolgiden

       (2004, Adam Yayınları, İst., 64 s.)

Kitaptan Bir Şiir:

İLK

akşamın kokusu teninde, tenin odayı doldurmuş

masal dinleyen çocuklar gibi dizlerinde. zaman

ilkbaharmış, çiçekler takarmış gözlerine. sözlerle

anlatılamayan ne çok şey varmış. akşamüstü

denize bakan odada, bir bakmışsın, saatler yanmış.

bakılmaktan sararmış eski düşün resimlerinde kirli beyaz

bir gelinlikmiş, hiç yakışmamış ilk gününde hüzün gözlerine.

bilmem kaçta evlenmiş oleg ile viktorya gümüşsuyu

palas’ta. seksen beş kişi gelmiş düğüne. hatırla bir sahafta

bulmuştum. hediye etmiştim sana, eski bir davetiye.

sözlerle anlatılmaz ne çok şey varmış. kar gecelerinde

nasıl bir ateşmiş yanan gözlerinde. hatırla, biz hep sustuk;

unutulduklarına ağlarken gramofonlar küf kokan odada

birden papatya dedim ben, sen menekşe. hatırla, nasıl

yeşermişti bir gecede halının üstünde kurduğumuz hayali bahçe.

sende, demiştim, antik çağlardan kalan bir şey var:

keten bir tunik, keçi derisinden sandalet, defne tacı…

ne şehirler yaktık bir gecede: sparta, troya, athena.

ben hektor’dum, akhilleus vurdu bağrımdan.

sen persephone, arada bir ışığa çıktın yorgan altından.

sözlerle anlatılamayan ne çok şey varmış: gümüş bir kaşık,

bordo vitrin, fitilsiz beyaz kadife ve gözlerin senin.

Selahattin Yolgiden

SELAHATTİN YOLGİDEN

(7 Mart 1977, İstanbul - )

Müzik direktörlüğü ve DJ'lik yaptı. İstanbul’da yaşıyor.

İlk şiiri “Gölge” 2000’de E dergisinde yayınlandı. Şiir ve söyleşileri; Adam Sanat, Akatalpa, Birgün, Çevrimdışı İstanbul, E, Edebiyatta Üç Nokta, Eski, Kitap-lık, Mühür, Öteki-siz, Özgür Edebiyat, Sözcükler, Şiir Ülkesi gibi dergi, fanzin, gazete ve eklerinde yayımlandı.

Ödül: “Su Kıyısında Kimse Yoktu” isimli kitabıyla 2004 Cemal Süreya Şiir Ödülü’nü, “Gün Geceye Küstüğünde” isimli dosyasıyla 2007 M. Sunullah Arısoy Ödülü’nü, “Kuş Uykusu” isimli dosyasıyla 2011 Arif Damar Şiir Ödülü’nü (Ödül dosyası “Lacivert Bir Oyundu İkimiz Arasında” ismiyle kitaplaştı), “Eve Geç Kaldım Yalnızlık Bekler” isimli kitabıyla 2013 Behçet Aysan Şiir Ödülü’nü kazandı

Yapıtları: Şiir Kitapları: *Su Kıyısında Kimse Yoktu, İst.: Adam, 2004 *Gün Geceye Küstüğünde, İst.: 2006 Yayınevi, 2007 *Unuttuğum Limanlar, İst.: Sel, 2009 *Lacivert Bir Oyundu İkimiz Arasında, İst.: Kırmızı Kedi, 2011 *Eve Geç Kaldım Yalnızlık Bekler, İst.: Kırmızı Kedi, 2013 *Gittiğim En Uzak Yer Sizdiniz, İst.: Kırmızı Kedi, 2015 *Herkes Ayrıldı Kendinden, İst.: Kırmızı Kedi, 2017 *Uyurken de Görebiliyorsun Geceyi, İst.: Kırmızı Kedi, 2022

Hazırlayan: Şükrü Kırkağaç

*16 Mart 2023 tarihinde güncellendi.